چمدان: گالیلئو گالیله‌ای معروف به گالیله در ۲۱ دسامبر ۱۶۱۳ نامه‌ای هفت‌صفحه‌ای را با لحنی بسیار تند و با امضای «جی.جی.» به دوستش بنه‌دتو کاستلی، ریاضیدان دانشگاه پیزا فرستاد و در این نامه توضیح داد که پژوهش‌های علمی باید از دکترین الهیات جدا شوند و برای اولین‌ بار استدلال‌هایش را درباره مخالفت با نظریه زمین‌ مرکزی جهان که مورد حمایت کلیسا بود و بیان می‌کرد که خورشید دور زمین می‌چرخد مطرح کرد.

گالیله که در فلورانس زندگی می‌کرد علاوه‌ بر این نامه، هزاران نامه دیگر برای دانشمندان مختلف نوشت که بسیاری از آنها رساله‌های علمی هستند. رونویس‌ها این نامه‌ها را رونویسی می‌کردند و این‌گونه عقاید گالیله به‌ سرعت به گوش همگان رسید.

از تمام کپی‌های رونویسی‌شده، دو نسخه باقی مانده‌اند. یکی از آنها نامه‌ای است که نیکولو لورینی، کشیش فرقه دومنیکن، در ۷ فوریه ۱۶۱۵ به کمیته تفتیش عقاید فرستاد. نامه‌ای که درنهایت سبب شد گالیله در سال ۱۶۳۳ از سوی کمیته تفتیش عقاید به ارتداد محکوم شود. این نسخه در حال حاضر در بایگانی محرمانه واتیکان نگهداری می‌شود.

نامه اصلی که گالیله به دوستش کاستلی نوشت | کاستلی این نامه را به گالیله برگرداند و از او خواست که لحن آن را مودبانه کند. این نامه به‌مدت ۲۵۰ سال در کتابخانه انجمن سلطنتی انگلستان نگهداری می‌شد

اما یک‌ هفته بعد از ارسال این نامه، گالیله به دوستش پیه‌رو دینی نامه‌ای نوشت و طی آن گفت نسخه‌ای که لورینی به کمیته فرستاده دستکاری‌شده و جعلی است و در ادامه، نسخه‌ اصلاح‌شده‌ای از همان نامه را که لحن مودبانه‌تری داشت و برای کاستلی فرستاده بود ضمیمه کرد و آن را به‌ عنوان نسخه اصلی معرفی کرد و از دینی خواست که آن را برای کمیته تفتیش عقاید در کلیسا ارسال کند.

در نامه‌ای که گالیله به دینی نوشت، از ظلم و جهالت دشمنانش ابراز تاسف کرد و گفت که نگران است کمیته تفتیش عقاید فریب این دغلکاری را که زیر ردای وطن‌دوستی و خیرخواهی پنهان است بخورد.

قرن‌ها این فرضیه وجود داشت که نامه‌ای که به کمیته فرستاده شد نامه اصلی گالیله نبوده است. اما چون تاکنون نامه اصلی که به‌دست خود گالیله نوشته شده پیدا نشده بود امکان اثبات این فرضیه وجود نداشت.

صفحه اول و صفحه آخر از نامه هفت‌صفحه‌ای گالیله. انتهای صفحه آخر امضای گالیله دیده می‌شود

اکنون یک پژوهشگر جوان دانشگاه برگامو در ایتالیا با نام «سالوارتوره ریکاردو» این نامه اصلی را در کتابخانه انجمن سلطنتی انگلستان در لندن کشف کرده است. این نامه به مدت ۲۵۰ سال در بایگانی این کتابخانه از دیده‌ها پنهان بود.

مدرکی که ریکاردو کشف کرده و در نشریه تخصصی نیچر منتشر شده است نشان می‌دهد که گالیله کلماتش را اصلاح و لحن آنها را مودبانه‌ کرده است تا از شعله‌ورشدن آتش خشم کمیته تفتیش عقاید جلوگیری کند. بررسی‌های مورخان نشان می‌دهد که کاستلی نامه اصلی گالیله را برای او پس فرستاده و روی کلماتی تاکید کرده تا گالیه آنها را اصلاح کند. برای مثال در این نامه، گالیله برای «برخی ادعاهای انجیل» از واژه «جعلی» استفاده کرده بود که آن را با عبارت «ظاهر متفاوت از واقعیت» جایگزین اصلاح کرده است.

اما با وجود تمام این اصلاحات و تغییرات، نسخه رونویسی‌شده و دستکاری‌شده‌ای که با خط فرد دیگری نوشته شده بود به کمیته تفتیش عقاید ارسال شد و همین مسئله، کمیته را نسبت به عقاید این دانشمند ایتالیایی حساس کرد.