چمدان : صفحات پرمخاطب در اینستاگرام که گردانندگان آن غیر مستقیم تبلیغ سفر به مناطق بکر طبیعی را می‌کنند، تبدیل به معضلی برای محیط زیست ایران شده است. مناطق بکر طبیعی به واسطه عکس و فیلم در صفحه‌های پرمخاطب میان عموم مردم معرفی می‌شوند. این معرفی پای هزاران نفر را به این مناطق باز می‌کند و آسیب‌های زیادی به دنبال دارد. مروجان این مناطق در اینستاگرام و دیگر شبکه‌های اجتماعی که خود نیز سفرهای بی‌قید و بدون توجه به این مناطق دارند، با معرفی گسترده، عامل تخریب گسترده می‌شوند. این اتفاق باعث شده که برخی از فعالان گردشگری طی روزهای اخیر جنبش «لوکشین نزن» را راه‌اندازی کنند تا حداقل نام و محل این مناطق بکر طبیعی عمومی نشود و مورد هجوم گردشگران قرار نگیرد.

اینستاگرام عامل سفرهای بی‌قید و نا آگاهانه

اشکان بروج، مدرس و فعال گردشگری درباره تاثیرات فضای مجازی می‌گوید: «در فضای مجازی یک گستردگی بی محابا اتفاق می‌افتد. به طور مثال در ماجراهایی مانند هیچ هایک، طبیعت گردی یا جشن رنگ یک موج راه می‌افتد و بسیاری این کلمات را بدون آن که از فرهنگش مطلع باشند، می‌بینند و وارد این موضوع می‌شوند.»

او با اشاره به معرفی طبیعت بکر در فضای مجازی می‌گوید: «فیلمی با تصاویر زیبا با استفاده از پهپاد از یک منطقه بکر طبیعی منتشر می‌شود یا برخی‌ها در صفحه‌های پرمخاطب خود یک منطقه بکر را معرف می‌کنند و این تصاویر دست به دست می‌شود. واکنش مردم به این تبلیغ این است که برویم و آن را ببینیم. بدون اینکه کسی بداند چه زمانی و چطور باید وارد این محوطه شد.»

بروج که معتقد است این اتفاق پیش از این توسط آژانس‌ها رخ می‌داد می‌گوید: «پیش از این آژانس‌ها بودند که مناطق بکری مانند سوباتان، الیمستان و باداب سورت را معرفی کردند و موج سفر به آنها شکل گرفت. اما حالا سلبیریتی‌های اینستاگرام جای آنها را گرفته‌اند.»

او با اشاره به رفتارهای منجر به تخریب این فعالان اینستاگرامی می‌گوید: «آنها مروج سفرهای بی‌قید و نا آگاهانه هستند و حضور آنها در لحظه نیز منجر به تخریب مناطق بکر می‌شود. از سوی دیگر مخاطبان آنها بدون آگاهی از ضرورت‌های سفر به طبیعت نیز راه آنها را دنبال می‌کنند و منجر به تخریب می‌شوند.»

این فعال گردشگری صنعت مهمانواز را مهم‌تر از سنت مهمان‌نوازی می‌داند و می‌گوید: «در مناطق بکر، جامعه بومی باید به موضوع ورود کنند و منطقه را آماده کنند تا آرام آرام گردشگر وارد آن شود. اگر منطقه‌ای خاص و بکر، متولی و حافظی ندارد، نباید معرفی شود.»

اشکان بروج درباره لوکیشین نزنیم می‌گوید: «این جریان سابقه دارد و سال‌ها پیش هم در حوزه گردشگری، معرفی نکردن جاذبه‌های بکر طبیعت مطرح شده بود. آن زمان مخالفت‌هایی با آن وجود داشت اما حالا زدن یک لوکشین در اینستاگرام می‌تواند عاملی برای حمله گردشگر بی‌ضابطه به منطقه‌ای بکر و نابود شدن آن شود.»

چرا لوکیشین نمی‌زنیم

آرش آروین طبیعت گرد درباره راه افتادن جنبش لوکیشن نزدن به چمدان می‌گوید: «مدتی پیش به یک پارک ملی به اسم بوجاق در نزدیکی بندر  کیاشهر رفتیم که طبیعتش بکر بود. فیلمی که از این منطقه گرفتیم، حسابی دست به دست شد و بعد از آن بسیاری به بوجاق رفتند و عکس و فیلم از آن منتشر کردند. حتی یک گروه تبلیغاتی به آن جا رفت و فیلم‌های زیادی با ذکر محل این طبیعت بکر در فضای مجازی به اشتراک گذاشته شد.»

او با اشاره به تاثیر این فیلم‌ها در فضای مجازی می‌گوید: «پس از انتشار این فیلم و عکس‌ها، منطقه بین بسیاری از مردم شناخته شد و افراد زیادی به آنجا رفتند. حالا مطلع شدیم به دلیل هجوم گردشگرها این منطقه پر از زباله شده و اسب‌های وحشی که یکی از جاذبه‌های این منطقه بودند، این محوطه را ترک کرده و دیگر نزدیک نمی‌شوند.»

این طبیعت گرد این اتفاق را عاملی برای ذکر نکردن اسم مناطق بکر طبیعی در صفحه‌های مجازی خود می‌داند و می‌گوید: «پس از این اتفاق به این نتیجه رسیدیم که دیگر لوکیشین را اعلام نکنیم. مخاطبان ما در فضای مجازی به این اتفاق واکنش‌های مثبت و منفی نشان دادند اما ما تصمیم گرفتیم که با نزدن لوکیشین این مناطق بکر را از گزند هجوم در امان نگه داریم.»

این روزها که سفر رفتن و طبیعت‌گردی تبدیل به یک مد شده است، «لوکیشن نزن» دومین فعالیت مجازی بخشی از طبیعت گردها در شبکه‌های اجتماعی برای جلوگیری از آسیب به طبیعت با سفرهای غیر مسئولانه است. پیش از این نیز موضوع برگزاری جشن رنگ منجر به اعتراض بخشی از طبیعت گردها در شبکه‌های اجتماعی بود.

  «جشن رنگ» ؛ بهانه‌ای برای تخریب طبیعت | سودجویی تورها بلای جان طبیعت ایران