چمدان: جلیل جباری مدیرکل میراث‌فرهنگی استان امروز دوشنبه ۳۰ مهر ۹۷ با اعلام این خبر افزود: خانه کاظم خان قوشچی با قدمت مربوط به اواخر دوره قاجار تنها خانه قدیمی باقی مانده در شمالی‌ترین بخش شهر قوشچی است که بر اثر گذشت زمان و ناملایمات روزگار دستخوش تخریب شده و فضاهایی اندکی از این مجموعه باقی مانده است.

او گفت: این بنای تاریخی با تامین بودجه لازم هم اکنون در دست مرمت است و اقداماتی از قبیل ایجاد حصار و دیوار، ایجاد نمای خارجی با استفاده از مصالح بومی و گچ خاک کردن جداره‌های داخلی و سپس سفید کاری در حال اجرا است و در ادامه، حیاط منزل نیز توسط لاشه سنگ‌های بومی، سنگفرش خواهد شد.

جباری گفت: در عناصر معماری این بنا عمده‌ترین مصالح بکار رفته سنگ لاشه در پی‌ها و خشت خام و چینه گلی در دیوارها است. جداره بیرونی با اندود کاه گل و جداره فضاهای داخلی اتاق‌ها با اندود گچ پوشش داده شده است. در و پنجره‌های این بنا از چوب ساخته شده که هنوز هم تعدادی از آنها باقی مانده است.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری آذربایجان غربی افزود: این بنا به شماره ۳۱۶۶۸ مورخ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و مقدمات امر مرمتی در سال ۹۶ مهیا شده است که پس از تخصیص اعتبار لازم در حدود ۲/۵ میلیارد ریال نسبت به مرمت کامل اثر و اجرای سقف و کف سازی و تاسیسات توسط میراث فرهنگی استان هزینه شده است.

به گزارش چمدان، کاظم خان قوشچی به سال ۱۸۶۷ میلادی در روستای قوشچی از محال انزل اورمیه در خانواده‌ای کشاورز متولد شد. او مردی وطن خواه و ساده زیست بوده که در قصبه قوشچی قهوه خانه کوچکی داشت و از این طریق امرار معاش می‌کرد. کاظم خان در عرصه سیاست در اوایل قرن بیستم بر اثر ضعف دولت قاجار و ورود ارتش روسیه به آذربایجان و اشغال این خطه، کاظم خان به مساعدت و یاری عده‌ای از جوانان روستاهای محال انزل (قوشچی، قره باغ، قالقاچی، بویداش، گورچین قالا و باری و..) گروه مبارزین را تشکیل داده و توانست در مقابل اشغالگری روسیه از خود مقاومت نشان دهد وچند پارچه آبادی‌های پیرامون کاظم داشی را حفظ کند.

اولین درگیری کاظم خان و یارانش با ارتش روسیه به سال ۱۹۰۹ میلادی بود که طی آن مبارزین تسلیم نشده و قصبه قوشچی به توپ بسته شد و کاظم خان و افرادش به قلعه قیرخلار که بعدها به اسم این سردار تغییر نام یافت پناه بردند و در طی سال‌ها مبارزه بارها ضربات جدی به ارتش اشغالگر وارد کردند. پس از عقب نشینی ارتش روسیه در سال ۱۹۱۷ میلادی به علت بروز انقلاب در این کشور و پسروی اردوی عثمانی نوبت به تاخت و تاز جیلوها به رهبری مارشیمون و اکراد به رهبری اسماعیل آغا سیمکو رسید اما با این اوضاع او دژ مستحکم خود را تا پایان ماجرا از دست نداد و به مدت شش سال در مقابل اشرار و اشغالگران از مقاومت کرد و توانست از جان و مال مردم ستمدیده محافظت کند. به‌طوری‌که مایحتاج و مواد غذایی آنان را تأمین و با ساختن قایق‌های بیست و سی نفره آن‌ها را از غرب دریاچه اورمیه به ساحل شرقی آن (تبریز) انتقال دهد. گروه مبارزین به رهبری کاظم خان و فرماندهانی چون علی اکبر وکیل باشی ، اژدرخان ، جانعلی خان،امیر ارشد خان قراجه داغی و حاج ناظم خان قره باغی و سیصد اسب سوار که تحت تعلیم محمد افندی به سر می‌بردند با وجود مقاومت‌های خود و اقدامات لازم ضربات جدی به دشمن وارد کردند.ظهور رضا خان و عدم تسلیم کاظم خان  برای اثبات پذیری کامل این مقاله به منابع بی طرف نیاز است. لطفاً با توجه به سیاست ویکی پدیا در قبال منابع با ارائهٔ منابع بی طرف و معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بی منبع ممکن است در آینده حذف شوند.

در سال ۱۹۲۰ میلادی با ورود ارتش قاجار به آذربایجان و حمایت از کاظم خان طولی نکشید که این حمایت به مناقشه میان کاظم خان و ارتشبد رضاخان تبدیل شد. چرا که کاظم خان به تحت الحمایگی رضا خان از سوی انگلیس و براندازی دولت قاجار و تشکیل دولت پهلوی پی برده بود تا آنجایی که در پی این جریان کنسول انگلیسی مقیم تبریز رسماً به کاظم خان مکتوبی به عنوان این که تسلیم اسماعیل سیمیتقو شود و پایگاه خود را تخلیه کند. نوشت وی اعتنایی به این مکتوب نکرده و فرستاده کنسول را این گونه پاسخ داد: کوتاه سخن! کاظم خان کسی است که با یک پناهگاه دریایی با سیاست استعماری انگلستان به مقابله پرداخت و پیروز گردید. کاظم خان بعد از ایجاد آرامش و امنیت نیز پایگاه خود را ترک نکرد حتی عده‌ای از مردم به عنوان تشکر برای او مبلغی جمع کرده و از وی خواستند که با ایجاد امنیت در منطقه توسط رضاخان یا رضا شاه از قلعه پایین آمده و خلع سلاح شود ولی او در پاسخ گفت شما احمد شاه را بیاورید من تسلیم خواهم شد. با این اوصاف کاظم خان تا لحظه مرگ تسلیم سیاست‌های انگلیس نشد.