چمدان: حمید خطیب شهیدی سرپرست هیأت باستان شناسی ا گفت :این محوطه در اواخر قرن نهم پیش از میلاد و در زمان سلطنت مشترک ایشپواینی و پسرش مینوا (۸۱۰-۸۲۰ پ.م.) پادشاهان کشور اورارتو بنیان گذاری شده است .

او افزود: بخش اصلی محوطه باستانی قلاتگاه که حدود ده هکتار وسعت دارد قلعه برج و بارو داریست که محل حضور فرماندار نظامی منطقه بوده است.

این باستان شناس گفت: تا کنون دو سنگ نوشته به خط میخی اورارتویی از قلاتگاه بدست آمده که اولی متعلق به پدر و پسر و دومی فقط به مینوا تعلق دارد که در آن از ساخت یک بخش جدید در قلاتگاه خبر داده است.

او با بیان اینکه این هر دو اثر اینک در موزه ایران باستان نگهداری می شوند افزود : بعضی از اورارتو شناسان عقیده دارند که این منطقه در حمله سال ۷۱۴ پیش از میلاد سارگون دوم پادشاه آشور به تصرف او درآمده و قلعه یاد شده آسیب دیده و متروک شده است.

خطیب شهیدی در پایان با بیان اینکه قلعه های بزرگ اورارتویی ، معمولا علاوه بر ساختار دفاعی – نظامی تاسیسات دیگری از قبیل محل سکونت خانواده های افسران و کارکنان قلعه، سربازخانه ، محل نگهداری و پرورش اسب های سواره نظام و گورستان در اطراف خود داشته اند اظهار امیدواری کرد: هیات باستان شناسی به موقعیت مکانی این تأسیسات نیز دست یابد.