چمدان: ولی تیموری درباره جزئیات بسته جدید سفر سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری توضیحاتی به ایران داده است که در زیر می‌آید:

* ببینید بحث «سفر ارزان» نیست. بحث ما این است که سفرهای زیادی در داخل کشور انجام می‌شود. یعنی حجم بالایی از هموطنان ۸۵ میلیونی ما در طول سال حتماً یک یا دو بار سفر داخلی می‌روند اما این سفر طوری نیست که تأسیسات گردشگری و همکاران ما در بخش خصوصی را درگیر کند.

دفاتر مسافرتی با یکی دو بانک صحبت کرده‌اند تا مسافر مجبور نباشد تمام هزینه را یکجا پرداخت کند. مثلاً یک خانواده سه نفره این بسته سفر را از یک آژانس می‌گیرد، پیش پرداختی را می‌پردازد و برای پرداخت بقیه هزینه، به صورت قسطی به توافق می‌رسند

* گاهی اوقات هم احساس می‌کنیم که هزینه تمام شده‌اش برای مردم بالاست! چرا؟ چون سفر این افراد بیشتر به شکل انفرادی و مستقل انجام می‌شود. یعنی هرکس با ماشین خودش به سمت شهری راه می‌افتد این در حالی است که از تمام جاذبه‌های آن شهر خبر ندارد. در نهایت یک یا دو تا جاذبه را می‌بیند اما اگر این سفر در قالب یک برنامه‌ طراحی شود شما در آن زمانی که گذاشتید می‌توانید بیشترین استفاده را ببرید، یعنی به جای دو تا جاذبه، ممکن است ۱۰جاذبه را ببینید.

* در اصل آژانس‌های گردشگری که مشاوران گردشگری شناخته می‌شوند می‌توانند با توجه به اطلاعاتی که دارند بسته سفر شما را به لحاظ محتوا و کیفیت متنوع کنند.

* بنابراین یکی از شاخص‌های این بسته سفر، جذابیت است، از طرفی چون اجزای بسته سفر یکجا تدارک دیده می‌شود، می‌تواند هزینه کلی بسته سفر را هم کاهش دهد.

* برای اینکه هزینه کلی سفر باز هم پایین‌تر بیاید ما آمدیم با همکاران دیگر مثل هتل‌ها، راهنمایان و مراکز اقامتی و جاذبه‌ای و سایت‌ها صحبت کردیم تا اینها بویژه در زمان‌های‌هایی که فصل کم رونق سفر (لو سیزن) است تخفیف‌هایی هم بدهند.

* بسته را آماده و فرآیندش را هم تعریف کرده‌ایم. یعنی دفاتر مسافرتی با یکی دو بانک صحبت کرده‌اند تا مسافر مجبور نباشد تمام هزینه را یکجا پرداخت کند. مثلاً یک خانواده سه نفره این بسته سفر را از یک آژانس می‌گیرد، پیش پرداختی را می‌پردازد و برای پرداخت بقیه هزینه، به صورت قسطی به توافق می‌رسند. این ویژگی بسته سفر ما است.

* {تخفیف‌ها در زمان «لو سیزن» به مسافر داده می‌شود. یعنی این بسته سفر شامل تعطیلات نوروز پیش رو نمی‌شود؟} شامل می‌شود، چون همه نقاط کشور در نوروز گردشگر ندارند، این طرح هم دائمی است. ممکن است در یک نقطه‌ای مسافر زیاد باشد و به شما تخفیف کامل ندهند اما در شهر‌های کم مسافر در زمان نوروز همان تخفیف‌ها ادامه دارد. سیاست اصلی ما هم توزیع سفر در کشور است. اعتقاد داریم چون سفر برنامه‌ریزی شده نیست هر کسی با تشخیص خودش سفر می‌رود. درست است هرکس حق دارد هرجا دلش خواست برود اما ما از آژانس‌ها خواسته‌ایم که سفر را به جاهای کمتر دیده شده هدایت کنند.

* {تسهیلات مالی بانک‌ها به چه صورت پرداخت می‌شود. آیا بانک‌ها با آژانس‌ها در ارتباط هستند؟ مسافر از این تسهیلات چطور استفاده می‌کند؟} قرار نیست مسافر از بانک وامی بگیرد، این هماهنگی بین دفاتر آژانس خدمات مسافرتی و بانک‌ها اتفاق می‌افتد. البته در یک مرحله هم ما هیچ کمکی از بانک نگرفتیم. دفاتر هر کدام یک مبلغی را در این بانک‌ها سپرده‌گذاری کردند و بانک بسته سفر را تضمین می‌کند. مسافر وقتی در قالب این بسته سفر می‌رود، هتلدار هم خیالش راحت است که پولش دست بانک است. بانک نقش ضمانت و اعتباربخشی را اینجا دارد. البته در روش دیگری هم ما به بانک‌ها گفته‌ایم که با کارمزدهای پایین‌تر به آژانس‌ها تسهیلاتی بدهند.

خوب نیست گردشگران در چادر یا داخل خیابان بخوابند. ما سفر را طوری برگزار می‌کنیم که انگار داریم یک سیل یا زلزله را به لحاظ بحرانی مدیریت می‌کنیم

* همه ۴۷۰۰ آژانس کشور می‌توانند وارد این طرح شوند. البته منتظر ورود همه آژانس‌ها نیستیم ولی همه می‌توانند به مرور وارد این طرح شوند. طرح زمان بر شده چون می‌خواهیم بسته‌های سفر براساس یکسری شاخص‌ها توزیع شود. شاخص‌هایی مثل توزیع سفر، جذابیت محتوایی و همچنین حجم بالایی از تأسیسات گردشگری ما را درگیر می‌کند مثلاً اقامت گردشگر در یک هتل باشد، ناهار را در هتل دیگری میل کند.

* آژانس‌ها با بخش خصوصی حمل ونقل صحبت کردند تا ظرفیت‌های خالی با تخفیف در اختیار گردشگران قرار بگیرد. ظرفیت‌هایی که اگر استفاده نشود از دست می‌رود. یعنی یک هماهنگی هم بین بخش‌های خصوصی دست‌اندرکار دیده شده است.

* صددرصد. اعتقاد دارم این طرح می‌تواند توسعه گردشگری را به سمت پایداری و کاستن از آسیب‌های ناشی از سفرهای انفرادی ببرد. سفرها وقتی خارج از برنامه است بحث تصادفات و مسائل حاشیه‌ای مثل درگیری در پارک‌ها و خیابان‌ها را بوجود می‌آورد. وجه خوبی برای کشور ندارد که گردشگران در چادر یا داخل خیابان بخوابند. ما سفر را طوری برگزار می‌کنیم که انگار داریم یک سیل یا زلزله را به لحاظ بحرانی مدیریت می‌کنیم.

*  {می‌دانید که خیلی از خانواده‌ها در سفر‌ها، شب‌ها را در پارک‌ها یا مساجد می‌خوابند. این مسأله بشدت در نوروز اتفاق می‌افتد. یا ترجیح می‌دهند غذای سفر را خودشان بپزند. به هرحال مردم براساس جیب‌شان تصمیم می‌گیرند. آیا این بسته سفر آنقدر جذابیت دارد که مورد استقبال قرار بگیرند؟} خب گرفتاری ما همین است، ما می‌خواهیم از این فضا خارج شویم. مردم ما مردم فقیری نیستند. نمی‌توانیم بگوییم مردم چون پول ندارند داخل پارک می‌خوابند. واقعیتش این نیست. ما می‌خواهیم فرهنگ سفر را عوض کنیم. این اتفاقات از بی‌برنامگی اتفاق می‌افتد. تمام تلاش ما این است که در مرحله آغازین این طرح، جوری برنامه‌ریزی شود که خانواده‌ها به این نتیجه برسند که استفاده از بسته سفر به نفع آنهاست هم از نظر هزینه‌ها و بیشتر از نظر جاذبه‌ها!

سوال: بخشی از کسانی که خانه مسافر را بد نام کردن هتلداران هستند. آنها می‌خواهند همه به جای هر مرکز اقامتی‌ بروند هتل | ولی تیموری: بله! من اینها را می‌دانم، شما هم می‌دانید اما ما می‌خواهیم همکاری بخش‌های مختلف را داشته باشم. برای شما چه فرقی می‌کند به جای خانه مسافر بنویسید مراکز اقامت رسمی گردشگری! بله من و شما به این حواشی واقف هستیم اما همه خواننده‌های ما از این موضوع اطلاع ندارند

* {تعداد جاذبه‌ها اصلی‌ترین معیار در انتخاب چگونگی سفر نیست. مهمترین مسأله برای خانواده هزینه بلیت و محل اقامت است!} درست می‌گویید اما الآن نرخ هتل‌ها مشخص است ولی وقتی من آمدم از هتل‌ها و مراکز اقامتی تخفیف گرفتم، قطعاً مراکز اقامتی از جمله مهمانپذیرها انتخاب بهتری از چادر و کانکس هستند. الآن برای دوش حمام، پارک ماشین و… پول می‌دهیم. وقتی در مجموع حساب می‌کنیم، مهمانپذیر ما ارزان‌تر درمی‌آید.

* {پس در این طرح فقط هتل‌ها نیستند، خانه مسافر‌ها و… } نه. نگویید خانه مسافر بگوید مراکز اقامت رسمی. چون طرح را به حاشیه می‌برد. بگویید مراکز اقامت رسمی. چون گزارش که چاپ شد یکی می‌آید در میان این همه برنامه، می‌گوید خانه مسافر‌ها را هم وارد طرح کردند.

* {مگر شما روی خانه مسافر‌ها نظارت ندارید؟} روی همه نه! … همه مراکز اقامت رسمی ما پروانه بهره‌برداری دارد و در وروی آنها نصب است. حالا این مراکز اقامتی می‌تواند هتل، هتل آپارتمان، اقامتگاه بومگردی، مهمانپذیر یا متل باشد. این اسم خانه مسافر ذهن را به جای دیگری می‌برد.

* {ما داریم به «خانه مسافر» انگ می‌زنیم چون نظارت نداریم! آیا عوض کردن اسم مسأله راحل می‌کند. بخشی از کسانی که خانه مسافر را بد نام کردند هتلداران هستند. شما هم می‌دانید که آنها می‌خواهند همه به جای هر مرکز اقامتی‌ بروند هتل} بله! من اینها را می‌دانم، شما هم می‌دانید اما ما می‌خواهیم همکاری بخش‌های مختلف را داشته باشم. برای شما چه فرقی می‌کند به جای خانه مسافر بنویسید مراکز اقامت رسمی گردشگری! بله من و شما به این حواشی واقف هستیم اما همه خواننده‌های ما از این موضوع اطلاع ندارند.

* {فکر نمی‌کنید باید این ملاحظات را کنار بگذارید؟} چیزی که وجود دارد شما فردا می‌بینید همه سایت‌ها زدند خانه مسافر. حتی مسافرش را هم نمی‌نویسند، می‌نویسند خانه. می‌دانید که ما به تعداد محدودی از خانه مسافر‌ها مجوز دادیم.