چمدان : سن‌پترزبورگ بعد از مسکو دومین شهر بزرگ روسیه است که کنار رودخانه نِوا در راس خلیج فنلاند قرار دارد و به‌عنوان بندری مهم در کرانه این دریا شناخته می‌شود.

پتر کبیر، تزار روس، سن‌پترزبورگ را در می ۱۷۰۳ تاسیس کرد و بین سال‌های ۱۷۱۳ تا ۱۷۲۸ و ۱۷۳۲ تا ۱۹۱۸ پایتخت امپراتوری روسیه بود. اما در این سال بدنه حکومت مرکزی به مسکو انتقال پیدا کرد که تا امروز هم همانجا است. در سپتامبر سال ۱۹۱۴ نام این شهر به پتروگراد (در بزرگداشت پتر کبیر) و در ژانویه ۱۹۲۴ به لنینگراد (در بزرگداشت لنین) تغییر نام داد. سال ۱۹۹۱ و درپی فروپاشی نظام کمونیسم در اتحادجماهیر شوروی سن‌پترزبورگ به نام اصلی خودش بازگشت.

این شهر یکی از شهرهای امروزی روسیه است. باوجوداین، بافت تاریخی و بناهای تاریخی مرتبط به آن از منظر میراث فرهنگی اهمیتی خاص دارد و به‌ همین‌دلیل از سال ۱۹۹۱ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است.

  مسافر مسکو برای جام جهانی هستید این ۷ جاذبه گردشگری را فراموش نکنید | چرا میدان مشهور مسکو «سرخ» شد؟ | ۲۱ میلیون گردشگر پارسال مسکو را تجربه کردند

گردشگری سن‌پترزبورگ

کارگروه گردشگری سن‌پترزبورگ گزارش داد سال ۲۰۱۷ بیش‌از ۷٫۲ میلیون گردشگری ورودی از این شهر دیدن کردند که سهم گردشگران داخلی و گردشگران بین‌المللی تقریبا مساوی و ۵۰-۵۰ بود. این‌درحالی است که تعداد بازدیدکنندگان در سال ۲۰۱۶ برابر با ۶٫۹ میلیون نفر بود و بنابراین، سال گذشته نسبت به دوره مشابه در سال قبل از آن با ۴٫۳ درصد رشد همراه بود.

بیشترین سرعت رشد بازدیدکنندگان بین‌المللی برای آمریکایی‌ها و کانادایی‌ها بود که به‌ترتیب با ۲۸درصد و ۲۰درصد افزایش نسبت به سال ۲۰۱۶ از این شهر بازدید کردند. گردشگران اروپایی و کره‌جنوبی در رتبه‌های سوم و چهارم قرار دارند. گردشگران ایرانی رتبه پنجم بیشترین سرعت رشد ورودی‌های سن‌پترزبورگ را از آن خود کرده‌اند.

هتل‌های این شهر هم در سال ۲۰۱۷ براساس تعداد رزرو اتاق‌ها نسبت به سال ۲۰۱۷ به‌طور متوسط با ۱۷درصد رشد مواجه بوده است. متوسط قیمت هتل‌های روسیه در سال ۲۰۱۷ برابر با ۴هزار و ۲۰۰ روبل بود که این رقم برای هتل‌های سه‌ستاره سن‌پترزبروگ برابر با ۴هزار و ۵۰۰ روبل، برای هتل‌های چهارستاره برابر با ۶هزار و ۱۰۰ روبل و برای هتل‌های پنج‌ستاره برابر با ۱۳ هزار و ۷۰۰ روبل بود.

 

جاذبه‌های گردشگری سن‌پترزبورگ

موزه ارمیتاژ │ اولین چیزی که با شنیدن نام سن‌پترزبورگ به ذهن‌ می‌آید موزه ارمیتاژ است. این موزه که یکی از بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین موزه‌های هنری در جهان است در سال ۲۰۱۷ توانست حدود ۴٫۲ بازدیدکننده را جذب کند که این رقم نسبت به دوره مشابه در سال ۲۰۱۶ با رشدی ۵ درصدی مواجه بود. شهروندان چینی رتبه اول بازدیدکنندگان بین‌المللی این موزه را در سال ۲۰۱۷ از آن خودشان کردند. به‌طوری‌که ۳۲۳ هزار گردشگر چینی از این موزه دیدن کردند و پس‌از آنها آمریکایی‌ها با ۲۲۳ هزار و انگلیسی‌ها با ۹۳هزار و ۵۰۰ گردشگر در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند.

سال ۱۷۶۴ زمانی‌که امپراتریس کاترین کبیر در سفر به برلین مجموعه‌ای نفیس از نقاشی‌های هنرمندان بزرگ جهان را از بازرگان پروسی (آلمانی) یوهان ارنست گوتزکوسکی خرید تصمیم گرفت موزه‌ای تاسیس کند که به‌ مدت حدود ۸۰ سال فقط برای طبقه اشراف قابل بازدید بود. به‌ همین‌ علت، موزه ارمیتاژ همه‌ساله ۷ دسامبر را به‌عنوان سالگرد این موزه گرامی می‌دارد زیرا درحقیقت از ۷ دسامبر ۱۸۵۲ گشایش عمومی شده است.

ارمیتاژ (hermitage ) از واژه فرانسوی باستان ermit به‌معنی عزلت‌نشین و منزوی مشتق می‌شود. از آنجا که در دهه‌های نخست فعالیت این موزه، فقط طبقه خاصی از مردم اجازه بازدید از آن را داشتند ارمیتاژ این‌گونه نامیده شد.

این موزه در ابتدا فقط از یک ساختمان تشکیل شده بود که به «ارمیتاژ کوچک» معروف است و به دستور کاترین کبیر بین سال‌های ۱۷۶۷ تا ۱۷۶۹ ساخته شد. اما امروزه این موزه، مجموعه‌ای بزرگ از کاخ اصلی و ساختمان‌های مجاور را شامل می‌شود که علاوه‌بر ارمیتاژ کوچک و ساختمان اداری عبارتنداز: ارمیتاژ قدیمی یا ارمیتاژ بزرگ که بین سال‌های ۱۷۷۱ تا ۱۷۸۷ ساخته شد. تئاتر ارمیتاژ که بین سال‌های ۱۷۸۳ تا ۱۷۸۷ تاسیس شد. ارمیتاژ جدید که بین ۱۸۴۲ تا ۱۸۵۱ بنا شد و کاخ زمستانی که بنایی به سبک باروک مربوط به اوایل قرن هجدهم میلادی است و زمانی سکونتگاه اصلی تزارهای روس بود. موزه دولتی ارمیتاژ از ۱۳ بخش تشکیل شده که هریک میزبان مجموعه‌های فرهنگی‌هنری از اقصی‌نقاط دنیا در دوره‌های تاریخی مختلف است.

  گشتی در موزه دولتی ارمیتاژ در سن‌پترزبورگ │ تصاویری از موزه‌ منزویِ کاترین کبیر

کلیسای جامع نیکولای مقدس ناوال│این سازه مذهبی، کلیسای جامع اصلی ارتدوکس اصلی دوره باروک است که بین سال‌های ۱۷۵۳ تا ۱۷۶۲ در بخش غربی سن‌پترزبورگ مرکزی ساخته شد، تا قبل از انقلاب کبیر روسیه به‌عنوان نیایشگاه اصلی نیروی دریایی روسیه بود. کلیسای نیکولای مقدس ناوال از دو کلیسای مجزار تشکیل شده است. کلیسای پایینی در طبقه اول قرار دارد و کلیسای دوم که کلیسای ظهور مسیح نام دارد در طبقه دوم است. محراب کلیسای فوقانی در حضور کاترین کبیر وقت شد. گنجایش این کلیسا ۵هزار نفر است.

 

کلیسای ناوال کرونشتات│ کلیسای جامع ناوال نیکولای مقدس کرونشتات هم از کلیساهای ارتودکس روسیه است که بین سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۳ ساخته شد و به‌عنوان کلیسای نیروی دریایی و تمام دریانوردان جایگزین کلیسای جامع نیکولای مقدس ناوال شد. این کلیسا در سال ۱۹۲۹ تعطیل و به سینما تبدیل شد. سپس در سال ۱۹۳۹ به خانه افسران و در سال ۱۹۸۰ به موزه نیروی دریایی تبدیل شد.

 

کلیسای جامع تثلیث│ این کلیسای جامع آخرین نمونه از سبک دوره امپراتوری روسیه است که بین سال‌های ۱۸۲۸ تا ۱۸۳۵ ساخته شد. این کلیسا که گنجایش همزمان ۳ هزار بازدیدکننده را دارد در بزرگداشت پیروزی در جنگ روسیه و ترکیه در سال ۱۸۸۶ بازسازی شد. در طول این بازسازی در مقابل سردر شمالی این کلیسا ستون یادبودی برای این جنگ که طی آن روسیه بلغارستان را از سلطه دولت عثمانی آزاد کرد، بنا شد. کلیسای جامع تثلیث در سال ۱۹۹۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. در آگوست ۲۰۰۶ درطول عملیات بازسازی متروی سن‌پترزبورگ، گنبد اصلی این کلیسای جامع فروریخت و به‌همین‌علت این کلیسا تا سال ۲۰۱۰ در دست مرمت بود.

 

آبراه گریبودوف│ این آبراه در سال ۱۷۳۹ در امتداد رودخانه کریوشا ساخته و در سال ۱۷۶۳ تا ۱۷۹۰ عمیق‌تر شد و کناره‌هایش با سنگ گرانیک نما شد. طول این آبراه ۵ کیلومتر و عمق آن ۳۲ متر است و تا قبل از ۱۹۲۳ در بزرگداشت امپراتریس کاترین کبیر که دستور عمیق‌تر کردن آن را صادر کرده بود، آبراه کاترین نامیده می‌شد. اما در دوره کمونیسم، مقامات شوروی در بزرگداشت فیلمنامه‌نویس و دیپلمات روس الکساندر گریبودوف نام این آبراه را تغییر دادند.

 

قلعه میخاییل مقدس│ این قلعه که با نام «قلعه میخاییلوفسکی» یا «قلعه مهندس» هم شناخته می‌شود اقامتگاهی سلطنتی در بافت تاریخی سن‌پترزبورگ است که بین سال‌های ۱۷۹۷ تا ۱۸۰۱ برای امپراتور پل اول به سبک گوتیک و رنسانس ایتالیایی و سبک کلاسیک فرانسوی در جنوب باغ تابستانی ساخته شد. پل اول ۴۰ شب بعد از انتقال به قلعه جدیدش به قتل رسید. بعد از مرگ پل اول، خاندان امپراتوری به کاخ زمستانی نقل‌مکان کردند و قلعه تا سال ۱۸۲۳ متروکه ماند. در این سال ساختمان قلعه به «مدرسه مهندسی اصلی» داده شد. فئودور داستایوفسکی، نویسنده شهیر روس بین سال‌های ۱۸۳۸ تا ۱۸۴۳ دانشجوی افسری این مدرسه بود که امروزه با نام دانشگاه فنی‌مهندسی نظامی شناخته می‌شود. در دهه ۹۰ میلادی، قلعه میخاییل مقدس به شاخه‌ای از موزه روسیه تبدیل شد و امروزه محل «گالری پرتره» و محل نگهداری پرتره‌های رسمی امپراتوران و امپراتریس‌های روسیه و برخی از چهره‌ها و افراد شهیر این کشور از اواخر قرن هفدهم تا اوایل قرن بیستم میلادی است.

 

کلیسای منجی در خون│ این کلیسا یکی از چشم‌اندازهای اصلی شهر سن‌پترزبورگ است. کلیسای منجی در خون بین سال‌های ۱۸۸۳ تا ۱۹۰۷ به‌دست خاندان سلطنتی بنا شد. الکساندر سوم این کلیسا را در بزرگداشت امپراتور الکساندر دوم و در محلی ساخت که پدرش در آنجا به‌شدت مجروح شده بود. تخمین زده می‌شود که هزینه ساخت این کلیسا که در دوره امپراتوری نیکولای دوم به اتمام رسید ۴٫۵ میلیون روبل بوده است. این بودجه را خاندان سلطنتی با حمایت اهداکنند‌گان خصوصی تامین کردند.

 

متروی سن‌پترزبورگ│ متروی این شهر که تحت نام «متروی لنینگراد» در سال ۱۹۵۵ گشایش یافت کنار متروی مسکو در شمار زیباترین متروهای جهان قرار دارد. این مترو که عمیق‌ترین ایستگاه آن ۸۶ متر زیر زمین است روزانه بیش‌از ۲ میلیون مسافر را جابه‌جا می‌کند و نوزدهمین متروی شلوغ جهان است.

  فدراسیون فوتبال در فروش بلیت جام جهانی میراث فرهنگی را دور زد | رانت فوتبالی برخی دفاتر مسافرتی
  جاذبه‌های گردشگری شهرهای برگزارکننده جام‌جهانی را در «چمدان» ببینید و بخوانید │ چمدان‌ها را برای سفری مهیج ببندید!