چمدان : بررسی‌های ۱۶ مهندس به‌ سرپرستی پروفسور کامیلو نوتی از دانشگاه رم ۳ نشان داد که دقیقا به‌دلیل کج‌بودن برج پیزا، این برج توانسته درمقابل چهار زلزله عظیمی که از سال ۱۲۸۰ میلادی در این منطقه رخ داده مقاومت کند.

برج پیزا بیش‌از ۸۰۰ سال است که کج مانده است؛ وجودی خطرناک و سرنوشتی که از وقتی در نیمه دوم قرن دوازدهم میلادی معماران مشغول ساختن طبقات اولیه آن بودند از آن رنج می‌برد. اما باوجود خطری که این انحراف می‌تواند آن را تهدید کنند، این برج همچنان سر پا است و در واقع درست به‌همین‌دلیل از حداقل چهار زلزله بزرگی که از قرن سیزدهم تاکنون در منطقه توسکانی رخ داده نجات یافته است. اکنون پژوهشگران برای این معجزه میدان معجزات شهر پیزا توضیحی علمی یافته‌اند.

این دانشمندان کشف کردند که برج میدان معجزات شهر پیزا روی زمینی بنا شده که از یک سمت رسی و از سمت دیگر ماسه‌ای و بنابراین بسیار نرم است و دقیقا به‌همین‌علت وقتی معماران متوجه کج شدن بنای در حال ساخت شدند آن را متوقف کردند و ادامه کار این برج حدود دو قرن بعد آغاز شد و سرانجام در سال ۱۳۵۰ میلادی به پایان رسید. اما این سازه ۵۸ متری با انحراف ۵ متریِ به‌ظاهر نامتعادل، دربرابر زلزله بسیار مقاوم است.

دانشمندان رمی از چهار سال قبل تحقیقاتی را روی علت مقاومت برج پیزا در برابر زمین‌لرزه بررسی کردند و به پاسخ شگفت‌انگیزی رسیدند.

  مرمرهای ابدی | طرح جدید اتحادیه اروپا برای برای مرمت بناهای تاریخی با فناوری نانو

خاک رس همانند دسر پودینگی می‌ماند که نسبت به پایه سنگی با شدت بیشتری می‌لرزد و آسیب‌های شدیدتری به ساختمان‌هایی می‌زند که روی آن بنا شده‌اند. پس چرا برج هنوز آنجا است؟ این ساختمان که با ۵۸ متر ارتفاع و ۱۵هزار تن وزن بسیار بلند و درجه سختی آن بسیار بالا است با خاکی بسیار نرم در تماس است.

پروفسور کامیلو نوتی در این‌خصوص توضیح می‌دهد: «ما نشان دادیم که دقیقا به همین دلیل ساختمان نجات پیدا کرده است. زیرا وقتی زمین حرکت می‌کند به‌طور کلی ساختمان با حرکتی محوری به آن پاسخ می‌دهد و انرژی حاصل باعث فروریختن آن می‌شود اما درمورد این برج، انرژی آن را واژگون نمی‌کند بلکه این انرژی در طول محور انحراف تخلیه می‌شود و این‌گونه با حرکت زمین وارد رزونانس نمی‌شود و بنابراین، نوسان‌های حاصل از زمین‌لرزه را تشدید نمی‌کند درحالی‌که اگر روی زمین سنگی قرار داشت تعادلش را از دست می‌داد و فرومی‌ریخت.»