چمدان :  مجتبی گهستونی عضو انجمن میراث فرهنگی خوزستان درباره کشف سفال‌ها در منطقه هفت اهواز گفت: بلافاصله پس از کسب اطلاع از موضوع مورد نظر با یکی از دوستان باستان شناس که به صورت آزاد فعالیت دارد و از محل بازدید کرده صحبت و از اهمیت موضوع کسب خبر کردم. محله‌ای که عملیات عمرانی از سوی شرکت آب و فاضلاب منجر به مشاهده سفال‌ها شد در منطقه ۷ اهواز قرار دارد. بخش‌های عمده آن باستانی است و محوطه‌های شاخصی همچون آسیه آباد و کوهساران را در خود جای داده است. همچنین در طی یک دهه اخیر در عملیات مترو و سایر پروژه‌های عمرانی محوطه‌ها و سازه‌های باستانی دیگری در آن مشاهده شده است.

مجتبی گهستونی افزود: اگرچه در بیشتر مواقع سازمان میراث فرهنگی علاقه‌ای ندارد که پرونده محوطه‌های فراموش شده را بازبینی کند و به نوعی تلاش می‌کند تا پرونده آنها را برای همیشه بسته بماند تا مسئولیت جدیدی متوجه خود نکند اما پس از تماس با مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان به اهمیت منطقه ۷ اهواز که عملیات عمرانی مورد نظر منجر به مشاهده سفال‌های متعدد شده است پرداختم و ایشان نیز قول داد که پیگیری‌های لازم را انجام دهد.

وی بیان کرد: مشاهده این سفال‌ها در محله بیست متری شهرداری و وجود بقایای سد بر روی رودخانه کارون به خصوص در زیر پایه‌های پل سیاه، وجود گور دخمه در حصیر آباد، وجود تپه‌های باستانی در آسیه آباد و خرمکوشک و وجود پایه ستون‌های متعدد در اهواز قدیم (عامری) از جمله دلایل وجود یک شهر تاریخی در محدوده فعلی شهر اهواز و سایر محوطه‌های باستانی که به فاصله اندکی در محوطه منطقه ۷ (محل فعلی مشاهده سفال‌های باستانی) کنار هم قرار دارند می‌تواند جوابی برای بخشی از پرسش‌ها درباره ثبت شهر هرمز اردشیر در سال ۱۳۱۰ در محدوده فعلی شهر اهواز باشد.

این فعال میراث فرهنگی به چمدان گفت: حال که در پی تلاش دوستداران میراث فرهنگی در اهواز، ارتباط و تعامل شهرداری، شورای شهر و میراث فرهنگی بیش از پیش می شود؛ انتظار می‌رود که اداره کل میراث فرهنگی موضوع مشاهده سفال‌های انبوه در بیست متری شهرداری را جدی گرفته و با پرکردن محوطه مورد نظر و یا آسفالت موضوع را پایان ندهد چرا که وظیفه سازمان میراث فرهنگی حفاظت از محوطه‌های باستانی است.

یک کارشناس ارشد باستان شناسی نیز درباره سفال‌های مشاهده شده در محله ۲۰ متری شهرداری اهواز گفت: حجم سفال‌ها بسیار زیاد است اما در محل هیچ سازه معماری پیدا نشده است. بواسطه خاکبرداری بوسیله شرکت آب و فاضلاب به منظور ایجاد فاضلاب شهری، محوطه‌ای پدیدار شد که در آن محل هیچ نشانه‌ای از معماری وجود ندارد البته این بدان معنا نیست که محوطه مورد نظر هیچ اهمیتی ندارد.

حسین فیضی افزود: این سفال‌ها باید از مکان مرتفع‌تر از سطح ۲۰ متری به آنجا منتقل و شسته شده باشند. سفال‌ها بیشتر متعلق به سلجوقی است و تکه‌هایی هم مشکوک به اوایل دوره اسلامی با اندکی احتیاط به دوره ساسانی است. شباهت سفال‌ها به سفال‌های تپه آسیه اباد و ایستگاه سخریه قرابت این دو مکان را کاملا مشهود می‌کند. در نهایت باید نتیجه گرفت که گستردگی تپه آسیه آباد ( بخشی از شهر هرمزد اردشیر) باید بیشتر از آن حدی باشد که قبلا تصور می‌کردیم.