چمدان :  اگر غارها را اولین خانه انسان‌ها به شمار بیاوریم می‌توانیم به این نتیجه برسیم که قدیمی‌ترین آثار به جای مانده از بشر احتمالا باید در غارها باشند و  گواه آن نیز آثاری است که در غارهای مختلف سرزمین تاریخی ایران همانند اسپهبد خورشید، قوری قلعه، همیان و میرملاس و… به دست آمده‌است.

در تمامی اکتشافاتی که در غارها شده رد پای غارنوردان بسیار پررنگ است و در میان این رد پاها اثر پدر غارنوردی و غارشناسی ایران یعنی چنگیز شیخلی از همه پر رنگ‌تر است.

استاد شیخلی متولد ۱۳۰۶ است و در انجمن فرهنگی ایران و انگلیس به صورت مکاتبه‌ای رشته باستان شناسی را در دانشگاه  کمبریج تحصیل کرد. او از سن ۱۲ سالگی کوهنوردی را از کوه سنگی مشهد شروع و در مرداد ۱۳۲۴ به قله کلکچال، در خرداد ۱۳۲۶ به قله توچال و سپس به قله دماوند صعود کرد.

اولین حضور شیخلی در غار به سال ۱۳۲۲ در منطقه حصار بر می‌گردد که سبب شد او به دنیای عجیب زیر زمین علاقه‌مند شود  و در سال ۱۳۲۵ هیئت غارنوردی ایران را تاسیس کند، دیگر اعضای این هیئت سیروس مستوفی و اکبر شفیع زاده بودند و در همان سال‌ها از سوی سازمان جغرافیایی کشور چند برنامه به هیات غارنوردی واگذار شد.

شیخلی همچنین به اتفاق مرحوم  عبدالواحد سنجی برای نقشه برداری غارهای منطقه چهارمحال و بختیاری اعزام شدند که نقشه‌های تهیه شده هم اکنون در سازمان جغرافیایی ارتش موجود است.

پنجشنبه گذشته پدر غارنوردی ایران ۹۰ ساله شد که برخی فعالان حوزه محیط زیست، غار شناسی و … به همت انجمن غار و غارشناسی ایران مراسمی را برای او برگزار کردند.

میهمانان ویژه این مراسم پیشکسوتان عرصه کوهنوردی کشور  همچون داوود محمدی فرد، محمد علی ابراهیمی نصرالله نوری و  جواد نظام دوست عضو هیئت موسس انجمن غار و غارشناسی ایرانیان، اعضای هیئت مدیره انجمن غار و غارشناسی ایرانیان، همانند احمد رفیعی مسئول کمیته پیشکسوتان هیئت کوهنوردی استان تهران و جمعی از اعضای انجمن غار و غارشناسی ایران ، امرایی رئیس هیئت مدیره انجمن کوهنوردان ایران و  محمد درویش بودند و  نصرت الله نوری نماینده فدراسیون کوهنوردی و مسئول کمیته پیشکسوتان این فدراسیون نیز  لوح تقدیر ی به پدر غارنوردی و غارشناسی ایران تقدیم کرد.