چمدان: روستای گرمارود در فاصله ۳۰ كیلومتری شهر معلم كلایه و ۱۳۰‌ كیلومتری شهر قزوین قرار دارد. گرمارود یا «گرماب رود» تقریباً نقطه پایان الموت است. دربند گرمارود، مرتع ابوالحسن، دره روی ده، آبشار گرمارود، لوله کمر گرمارود، گردنه نرم، روستای دینه رود، صخره‌های چیله نو، قلعه نویذر و روستای تاریخی مصطفی ده كه امروزه مركز پرورش ماهي قزل آلا است از جاذبه‌هاي گردشگري اين روستاي زيبا هستند.

روستاي گرمارود

 

پس از گذر از روستای دیکّین، شهر معلّم کلایه و شهرک رودبارک، روستای بزرگ و زیبای گرمارود قرار دارد. براي ديدن آبشار گرمارود بايد مسيري را با خودرو رفت و سپس اندكي كوهنوردي كرد. اين آبشار با آب زلال و سرد خود در فاصله‌ای نه چندان دور از راه اصلی و درون یک درّه نیمه ژرف واقع شده است. صداي آبشار گرمارود، سكوت اين روستاي زيبا را در بهار درهم مي‌شكند. اين آبشار با ارتفاع تقريبي ۱۵۰ متر بين دو صخره روان است و محله گرمارود را به دو بخش «اين دست محله» و «آن دست محله» تقسيم مي‌كند.

یونجه، حبوبات، قیسی، شليل، هلو، گردو، بادام، سیب، گیلاس، آلبالو، گلابی و زردآلو مهمترين محصولات اين منطقه است و باغات پرميوه آن زبانزد خاص و عام است.

 

آبشار گرمارود ازنماي نزديك |  عکس از علي رضا هاشمي

 

گرمارود پايگاه فرمانروايان اسماعيليان بوده است. آثار تاريخي برجاي مانده هم بر اين سخن صحه مي‌گذارند. يكي از ديدني‌هاي منطقه قلعه نويذرشاه يا آشيانه عقاب است كه يكي از مهم‌ترين دژهاي منطقه الموت است. اگر همت كنيد و به اين د‍ژ برويد و از بالا به پايين نظر كنيد دره الموت با تمام وسعتش در چشمان شما خوش مي‌نشيند. مي‌گويند نوذر شاه يا نويذر شاه آخرين حاكم قلعه بوده كه به دست لشكريان مغول از دنيا رفته است. بعد از قلعه حسن صباح و قلعه لمبسر مهمترين اثر باستاني منطقه به شمار مي‌رود.  محدوده‌هاي اطراف اين قلعه پوشيده از سنگ است و غارهاي متعددي دارد که پس از تصرف آن به دست فرقه اسماعيليه به نام قلعه نوذر شاه نيز شهرت يافت.

 

عکس از بابك رستمي

 

يکي ديگر از بخش‌هاي گرمارود «لوسرگ» نام دارد. گرمارودي‌ها معتقدند خاک «لوسرک» مدفن سيد بزرگواري است كه به زيارتگاه اهالي منطقه تبديل شده است. گورستان اين منطقه هم به خاك كافران مشهور است كه البته كسي علت اين نامگذاري را نمي‌داند.

اگر دوست داريد تجربه‌اي متفاوت در اطراف قلعه اسماعيليان داشته باشيد گرمارود انتخابي درست است. شب را با صداي جيرجيرك‌ها و ديدن آسمان پرستاره به سر كنيد و صبح را با نغمه دل انگيز پرندگان و منظر زيبا و شگفت انگيز باغات سر سبز ميوه و شر شر آب آغاز کنید. از اين بهتر چه مي‌خواهيد …

 

نقشه راهنمای بازدید از میراث طبیعی و فرهنگی دره الموت

 

عکس از بابك رستمي

 

قلعهٔ الموت یا دژ الموت هم مقر فرمانده اسماعیلیان حسن صباح است كه در منطقه الموت قزوین شمال شرقی روستای گازرخان (قصر خان) قرار دارد.

رسول جعفريان استاد تاريخ دانشگاه تهران درباره اين قلعه مي‌گويد: «قلعه‌ای که بخش مهمی از تاریخ کشور ما را تشکیل می‌دهد و از نظر تجربه سیاسی و مذهبی نکات مهمی در آن نهفته است. این قلعه، صحنه‌ای از یک مقطع مهم در تاریخ کشور ماست، تاریخی که نزدیک به دو قرن به درازا کشید و صفحه عنوان آن با نام حسن صباح شهرت یافت.»

 

 

متأسفانه از قزوین تا الموت، یعنی روستای گازرخان که قلعه در حاشیه آن قرار داد هیچ نوع تابلوی راهنمایی برای معرفی مسیر و  تابلوی تعیین کیلومتر در راه وجود ندارد. یکی دو تابلوی نه چندان دلچسب و ورودي ۲۵۰۰ توماني كه هرچند مبلغ زيادي نيست اما اين توقع را براي گردشگران بوجود مي‌آورد که كسي آنجا چشم انتظارشان باشد و برايشان توضيح دهد نقش روستاهاي اطراف، د‍ژها و قلعه و فرقه اسماعيليه را در تاريخ سرزمين ايران كه ظاهرا چنين راهنماهايي در محل حضور ندارند. اما شما از رفتن منصرف نشويد پيش از حركت ورق زدن چند صفحه اينترنتي شايد كمك كند تا با ديد بازتري به الموت برويد. می‌توانید همین مطالب «چمدان» را مطالعه کنید یا چاپ کرده و همراه خود داشته باشید.

 

دورنماي قلعه الموت

 

كاوش‌هاي باستان شناسي و بقاياي معماري قلعه الموت

 

مسير الموت | عکس از: رسول جعفريان

 

الموت | عکس از رسول جعفريان

 

الموت | عکس از رسول جعفريان

 

الموت | عکس از رسول جعفريان

 

نمي‌شود تا منطقه الموت رفت و درياچه اوان را نديد. چهار روستای «اوان»، «ورین»، «زواردشت» و «زرآباد» اين درياچه زيبا را در آغوش خود گرفته‌اند. مسیر قزوین و الموت در هر صورت تماشائی و پر از دشت‌های سرسبز است و البته کوهستانی و صعب العبور با گردنه‌های خطرناک اما بسیار زیبا. از رجائی دشت که بگذرید و حدود ۳ ساعت که راه بپیمائید به یک دو راهی می‌رسید. یک راه به سمت الموت می‌رود و راه دیگر به دریاچه اُوان. پس از طی ۸ کیلومتر و گذشتن از روستای سرسبز زرآباد، گردنه آخر را که رد کنید، دریاچه اُوان پیدا می‌شود.

 

درياچه اوان

 

درياچه زمستان‌ها ميزبان پرندگان مهاجر همچون قو، غاز و مرغابی است. تابستان‌ها نیز پذيراي گردشگراني است كه در اطراف آن چادر مي‌زنند و لحظات لذت‌بخشي را تجربه مي‌كنند، دل به آب درياچه مي‌سپارند يا سوار قايق‌هاي پدالي مي‌شوند و زير نور آفتاب از اين همه سرسبزي و مناظر زيبا خاطره ‌مي‌سازند. درختان بید، چنار، تبریزی، سیب، آلبالو، گیلاس، سنجد، فندق و گردو كنار گياهاني مانند گون، كنگر، شیرین بیان، فقط يك عكاس ماهر مي‌خواهد كه نقاشي خدا در دل اين طبيعت زيبا را ثبت كند.

 

درياچه اوان

 

درياچه اوان