چمدان: معبد آکشاردام هرچند معبدی جدیدی است که ۱۳ سال قبل در چنین روزهایی در نوامبر ۲۰۰۵ گشایش یافته اما به‌ دلیل اینکه با الهام از معماری، معنویت، فرهنگ هندی و سنت‌های هندو ساخته شده است حال و هوای معابد کهن هندو را دارد و به‌ همین‌ علت موفق شده است حدود ۷۰ درصد از کل گردشگرانی را که از دهلی بازدید می‌کنند جذب کند و امروزه، باوجود عمر کوتاه این بنا به یکی از جاذبه‌های معروف پایتخت هند تبدیل شده است.

مجسمه‌های برجسته‌ای که روی دیوارهای بیرونی این معبد زیبا حک شده‌اند داستان‌هایی از کلیله و دمنه و داستان‌هایی از اسطوره‌ها و افسانه‌های هندی را روایت می‌کنند.

همچنین یکی از داستان‌های این مجسمه‌ها برگرفته از مثنوی‌معنوی مولوی درباره افرادی نابینا است که با لمس بخشی از بدن فیل هر یک به درک متفاوتی از این جانور می‌رسند. این داستان که «اختلاف‌ در چگونگی و شکل پیل» نام دارد در دفتر سوم مثنوی آمده است:

پیل اندر خانه تاریک بود

عرضه را آورده بودندش هنود

از برای دیدنش مردم بسی

اندر آن ظلمت همی‌شد هر کسی

دیدنش با چشم چون ممکن نبود

اندر آن تاریکیش کف می‌بسود

آن یکی را کف به خرطوم اوفتاد

گفت همچون ناودانست این نهاد

آن یکی را دست بر گوشش رسید

آن برو چون بادبیزن شد پدید

آن یکی را کف چو بر پایش بسود

گفت شکل پیل دیدم چون عمود

آن یکی بر پشت او بنهاد دست

گفت خود این پیل چون تختی بدست

همچنین هر یک به جزوی که رسید

فهم آن می‌کرد هر جا می‌شنید