چمدان :  سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری چندی پیش با انتشار یک بسته پیشنهادی در قالب بخش‌نامه توصیه‌هایی را که بر اساس مطالعات بر روی گردشگران چینی انجام داده‌بود، اعلام کرد.

در یکی از بندهای این بخش‌نامه که خطاب به افراد مختلف حوزه گردشگری از جمله رئیس انجمن صنفی دفاتر انجمن صنفی خدمات مسافرتی، رئیس کانون راهنمایان گردشگری، رئیس جامعه هتلداران و … نوشته شده بود از این افراد خواسته بود که به گردشگران چینی بیشتر از دو وعده کباب ندهند و بیشتر از غذاهای آبکی برای آنها انتخاب کنند تا سلامتشان دچار مشکل نشود، همین مساله سبب شد تا به بررسی چگونگی انتخاب غذا برای گردشگران خارجی بپردازیم و علت جای دادن بیش از حد کباب در وعده‌های غذایی گردشگران خارجی را بررسی کنیم.

[related-post id=”35270″]

 

 

«حمید درودیان» دبیر انجمن صنفی راهنمایان گردشگری تهران در این باره به چمدان گفت: تعیین برنامه غذای گردشگر خارجی به دو صورت انجام می‌شود، گاهی آژانس مسافرتی مشخص می‌کند که مسافران در کدام رستوران‌ها چه غذایی بخورند که معمولا رستوران‌های تاپ هر شهر را انتخاب می‌کنند و یا اینکه آژانس‌ها مبلغی که باید برای هر وعده غذایی هزینه شود را مشخص می‌کنند و انتخاب رستوران و غذا را بر عهده تورلیدر قرار می‌دهند که در این صورت به تبحر راهنما و اطلاعات او بستگی دارد که  چه غذایی را به گردشگران بدهد و اورا به سمت امتحان کردن غذاهای سنتی و بومی هدایت کند.

او ادامه داد: معمولا راهنماهای قدیمی و ماهر که اطلاعات مناسبی از جغرافیای مقصد سفر و غذاهای محلی دارند، می‌توانند گردشگر را راضی کنند که ریسک امتحان کردن غذاهای محلی را بپذیرد چرا که معمولا شیوه پخت و ادویه‌های ما برای ذائقه خارجی‌ها آشنا نیست و به همین خاطر هم خود گردشگران و هم راهنمایان تمایل بیشتری دارند که کباب به گردشگران بدهد زیرا ممکن است باقی غذاها به ذائقه گردشگران خارجی نسازد، مریض شوند و سفرشان خراب شود. به ویژه اینکه بیشتر گردشگران ورودی به ایران بالا 50 سال سن دارند.

دبیرانجمن صنفی راهنمایان گردشگری تهران افزود: البته برای نمونه من در ابتدا سعی می‌کنم در یک وعده غذایی هر دوگزینه کباب و غذای محلی یا خورشت را داشته باشم که گردشگر هر کدام را خواست امتحان کند و جالب است که معمولا روز بعد به من می‌گویند که از خورشتی که دیروز در کنار کباب بود امروز برای ناهار سفارش دهید.

درودیان گفت: اما به هرحال باید به تنوع غذایی توجه داشت تا گردشگر از خوردن کباب زیاد دچار ناراحتی نشود. حتی راهنما باید رستوران‌های بین‌المللی خوب هر شهری را نیز بداند چرا که شاید لازم شود غذای خود آن کشور را نیز به گردشگران بدهیم هرچند  بهتر است گردشگران با غذای مقصد سفر آشنا شوند.

او در مورد اینکه برخی رستوران‌دارها اعتراض می‌کنند که راهنمایان در ازای گرفتن پورسانت گردشگران خارجی را فقط به همان رستوران‌ها می‌برند، توضیح داد: چنین چیزی معمولا درست نیست چرا که اگر راهنما به خاطر پورسانت گردشگر را به هر رستورانی ببرد و غذای بد به گردشگر بدهد، گردشگر در برگه نظرسنجی آژانس آن را قید خواهدکرد،  علاو بر اینکه رستوران در همه جای دنیا برای راهنماها رایگان است بنابراین از این نظر نیز برای راهنما رستوران‌ها تفاوت چندانی ندارند بنابراین  بیشتر این شایعات را کسانی درست می‌کنند که نتوانسته‌اند رستورانشان را به حد استاندارد برسانند تا راهنمایان برای بردن تور به آنجا ترغیب شوند.

این راهنمای گردشگری با تاکید بر اینکه راضی کردن گردشگر خارجی به امتحان کردن غذاهای بومی و معرفی این غذاها یکی از مهارت‌های راهنماست، اظهار کرد: از طرفی این مساله به جامعه تورگردانان باز می‌گردد که در زمان فروش تور بسته‌ای برای معرفی غذاهای بومی به گردشگران بدهند تا آنها از قبل با غذاهای بومی مقصد سفرشان آشنا شوند.

درودیان در پاسخ به اینکه چقدر بسته پیشنهادی سازمان میراث فرهنگی برای گردشگران چینی را مفید می‌داند و چقدر لازم است برای دیگر گروههای گردشگران خارجی از این بسته‌ها تهیه شود؟ به چمدان گفت: این مطالعات اتفاق خوبی است که سازمان به آن ورود کند و اطلاعات ما در مورد گروه‌های مختلف گردشگران را به روز کند  اما سرمایه گذاری و کار بر روی گردشگران چینی چندان به صرفه نیست چرا که چینی‌ها گردشگرانی هستند که پول خرج نمی‌کنند و متاسفانه  بر خلاف قواعد بین‌المللی حتی راهنمایشان را نیز با خود از چین می‌آورند و اعتراضات ما در این زمینه تا کنون اثری نداشته‌است.