چمدان :  این فیلم داستان یک دختر دانشجوی رشته مرمت است که برای پروژه عملی یکی از درس‌های دانشگاهی خود، این خانه را برای تحقیق و مطالعه انتخاب می‌کند و از این طریق، بیننده با تاریخچه این خانه قدیمی قاجاری از زبان آخرین کسانی که در این خانه زندگی کردند، همسایگان قدیمی، طهران شناسانی همچون استاد عبدالله انوار و نیز مرمتگران این ساختمان آشنا می‌شود.

بنای عمارت «سلطان بیگم» که در حال حاضر «خانه موزه بازار» نامیده می‌شود، بنا بر برخی نقل قول‌ها و نیز نوع معماری به نظر می‌رسد متعلق به اوایل دوره قاجار باشد. روایت است که در دوره ناصرالدین شاه محل زندگی عمه او بوده است. این ملک در سال ۱۳۱۲ خورشیدی در سازمان ثبت اسناد کشور به حکومت پهلوی واگذار شده و در حال حاضر نیز دارای همین سند است.

ضمناً با توجه به اسناد بدست آمده از نقل و انتقالات؛ این خانه متعلق به سلطان بیگم خانم شجاعی صبیه مرحوم علیخان شفیعی بوده که در سال ۱۳۲۶ توسط تقی شجاعی به وکالت از ایشان به آقای نیر نما فروخته شده است.

براین اساس خانواده نیرنما تغییراتی را در ملک بوجود آورده اند اما به تالار آینه و حوض خانه به دلیل وجود آثار تاریخی دست نزده و همانطور آن را حفظ کرده‌اند.

با توجه به شهادت پسر این خانواده به نام «علی» در دفاع مقدس در برخی سایت‌ها از این بنا به نام خانه نیرنما نیز یاد شده است.

به لحاظ معماری این بنا دارای پلانی U شکل است که ورودی آن در ضلع شرقی قرار داشته و در سه ضلع دیگر ساختمان‌هایی حول یک حیاط مرکزی شکل گرفته‌اند.

حیاط ساختمان مانند گودال باغچه‌ای در ترازی پایین‌تر از سطح کوچه قرار گرفته و دسترسی به آن از طریق ۱۳ پله میسر می‌شود. در مقابل پله‌ها و در میان حیاط نیز حوض مستطیل شکل کوچکی قرار دارد. در سه سمت حیاط ساختمان‌هایی با نمای آجری و پنجره‌های چوبی قرار گرفته‌اند.

بادگیرهای این ساختمان در بالای تالار آینه در مرکز ساختمان غربی قرار گرفته است. اتاق‌های بادگیر نیز در دو سمت تالار آینه قرار دارند. با توجه به اینکه ساختمان در دوره‌های مختلف مورد استفاده افراد گوناگون قرار گرفته شده است، تغییرات داخلی زیادی به ساختمان تحمیل شده که شناخت سبک و سیاق طرح اولیه را دچار ابهام می‌کند. تنها تزئینات با ارزش و تاریخی را در تالار آینه می‌توان یافت.

آینه کاری‌های زیبا به اشکال قطار بندی و مقرنس به همراه نقاشی‌های گیاهی و غربی (طرح‌های الهام گرفته از نقاشی اروپایی که از دوره قاجار متداول شد از جمله: مناظر طبیعی) بر روی گچ و آینه، همچنین پوشش سقف به صورت قاب بندی‌های چوبی نقاشی شده و درهای چوبی منقش به طرح‌های گیاهی که نشانگر ذوق و سلیقه هنر و معماری آن زمان بوده در تالار آینه به چشم می‌خورد.

عوامل اصلی این فیلم به شرح زیر است:

تهیه کننده:مدیریت فرهنگی هنری منطقه ۱۲ و فرهنگسرای عترت ،مدیر تولید: سید علیرضا فاطمیان پور، نویسنده و کارگردان:محمدرضا فهمیزی، مشاور کارگردان: سعید گل اندامی ،بازیگر:روناک زمانی ، تصویربردار:عماد عبدالحی ، تدوین:بهمن داداشی ، طراح صحنه و لباس:ماهناز نیاسان ،دستیار کارگردان:معصومه رجبی و دستیار تصویربردار: مصطفی ساجدی

در حالی این خانه منسوب به عمه ناصرالدین شاه است که در روزهای پایانی فیلمبرداری فردی به کارگردان زنگ می‌زند و خود را نوه سلطان بیگم معرفی می‌کند و با اسنادی که در دست داشته مشخص می‌شود که قدمت این خانه و دوران زندگی این بانو به دوران پادشاهی احمدشاه باز می‌گردد و سلطان بیگم اصلاً عمه ناصرالدین شاه نبوده است.