چمدان: اوایل دهه ۶۰ میلادی، دیوید لین کارگردان انگلیسی هالیوود دور دنیا راه افتاد تا بتواند لوکیشن‌های مناسب فیلم لارنس عربستان را پیدا کند. لین درباره شهر وَرزَزات در جنوب مراکش اطلاعاتی به‌دست آورده بود. این شهر که از یک‌سوی به دامنه‌های کوهستان اطلس بزرگ و از سوی به بیابان ورززات مشرف است منظره‌ای غریب به‌وجود آورده که می‌توانست به لوکیشنی جذاب برای فیلم‌های با موضوع تاریخی تبدیل شود. لین که بیشتر صحنه‌های لارنس عربستان را در اسپانیا فیلمبرداری کرد تصمیم گرفت صحنه‌های کلیدی این فیلم را در اردن و ورززات بگیرد.

به‌این‌ترتیب، این بیابان نیم‌قرن است که به لوکیشن تعداد بی‌شماری از فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی تبدیل شد که از آن‌جمله می‌توان به «مردی که می‌خواست سلطان باشد» (۱۹۷۵)، «بودای کوچک» (۱۹۹۳)، «آخرین وسوسه مسیح» (۱۹۸۸)، «مومیایی» (۱۹۹۹)، «گلادیاتور» (۲۰۰۰)، «سقوط شاهین سیاه» (۲۰۰۱)، «اسکندر» (۲۰۰۴)، «بابل» (۲۰۰۶)، «تپه‌ها چشم دارند» (۲۰۰۶)، «اولتیماتوم بورن» (۲۰۰۷)، شاهزاده ایران؛ شن‌های زمان (۲۰۱۰)، «۱۳ ساعت» (۲۰۱۶) و بخش‌هایی از سریال‌های تلویزیونی «بازی تاج‌وتخت» و «فرار از زندان» اشاره کرد. حتی موسسه نشنا‌ل‌جئوگرافیک هم برای ساخت مینی‌سریال «کشتن مسیح» (۲۰۱۵) از این بیابان استفاده کرد.

از سال ۱۹۸۳ استودیوهای اطلس فیلم در حومه شهر ورززات، وظیفه آماده‌سازی و سامان‌دهی این تولیدات سینمایی را به‌عهده گرفت و در اولین همکاری با هالیوود لوکیشن فیلم «جواهر نیل» (۱۹۸۵) با بازی مایکل داگلاس را آماده کرد.

امینه تازی، مدیرکل استودیوهای اطلس و سی‌ال‌ای در ‌خصوص این لوکیشن‌ها می‌گوید: «از نظر موقعیت، ورززات بسیار خوب است. همه‌چیز اینجا دم دست است. هتل‌ها نزدیک‌اند، مردم محلی دوستدار فیلم‌اند و بسیار موثر هستند.»

علاوه‌بر مناظر پس‌زمینه طبیعی، استودیوهای امینه تازی انواعی از گزینه‌های غیرواقعی هم به فیلمسازان عرضه می‌کنند که معابد مصریان که با فوم پلی‌استایرن ساخته شده‌اند و قصرهای تبتی که با گچ تهیه شده‌اند از آن جمله هستند. اما بسیاری از دکورهای این لوکیشن‌ها که در بیابان اطراف شهر و داخل استودیوها ساخته می‌شود، بعد از اتمام فیلمبرداری به حال خود رها شده‌اند و درطول سال‌ها توانسته‌اند در بخش گردشگری سینمایی سالانه بسیاری از گردشگران را به مراکش جذب ‌کنند.

مراکش یکی از امن‌ترین کشورهای شمال آفریقا با تاریخی غنی و طبیعتی منحصربه‌فرد است و بنابراین می‌تواند علاوه‌بر گردشگری سینمایی، همزمان گردشگری فرهنگی و طبیعت‌گردی هم به بازدیدکنندگانش عرضه کند. ازسوی‌دیگر یکی از کشورهایی است که بیشترین استقبال را از فیلمسازان بین‌المللی می‌کند و به‌این‌ترتیب علاوه‌بر توسعه گردشگری، در حوزه ارائه خدمات فنی و تدارکاتی به شرکت‌های فیلمسازی جهان هم به اشتغال‌زایی و درآمدزایی خوبی دست یافته است.

البته هرچند حدود نیم‌قرن است که اقتصاد شهر ورززات بر تولیدات سینمایی مبتنی است و شهرک‌های سینمایی رهاشده در حومه این شهر به محلی برای گردشگری سینمایی تبدیل شده‌اند اما ازآنجاکه محوطه‌های نزدیک ورززات به‌ویژه دژ تاریخی این شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو هستند، مقامات مراکش از فیلمسازان انتظار دارند که چهره زیبای منطقه را با دکورهای متروکه فیلم‌ها برهم نزنند.

  میکل‌آنژ به چینه‌چیتا می‌رود │ «پاپ جدید» و «پاپ جوان» گردشگری سینما را رونق می‌دهند
  قصر اولاد سلطان؛ میراثی که بربرها به جا گذاشتند│ انبار تاریخی تونسی‌ها؛ لوکیشن فیلم جنگ‌های ستاره‌ای