چمدان : بارسلون، شهری غنی از تاریخ، فرهنگ و غذاهای متنوع است و به‌عنوان یکی از مقصدهای محبوب گردشگران جهان شناخته می‌شود؛ گردشگرانی که از ۱۶ نوامبر (۲۵ آبان) می‌توانند از یکی از خانه‌های قدیمی به‌تازگی مرمت‌شده بارسلون که ۹۰ سال تعطیل بود بازدید کنند.

این اثر تاریخی، خانه ویسنز نام دارد و معمار آن آنتونی گائودی است که ۱۳۰ سال قبل به‌عنوان اولین پروژه‌ ساختمانی‌اش آن را بنا کرد.

از دیگر آثار معروف گائودی در بارسلون می‌توان به خانه باتلو، خانه میلا و ملک خانواده ساگرادا که زمانی محل برگزاری جشن‌ها در این شهر کاتالونیایی بود، اشاره کرد.

اما از بین تمام ساختمان‌هایی که این معمار ساخته است، خانه ویسنز از همه زیباتر است و جلوه خاصی دارد. مانوئل ویسنز، تولیدکننده آجر و کاشی که زمین این خانه را در محله گراسیا به ارث برده بود به گائودی طراحی این ساختمان را سفارش داد. آن‌زمان، محله گراسیا فقط روستای کوچکی بود و ساختمانی هم که ویسنز به گائودی سفارش داده بود ویلایی روستایی بود. اما گائودی که جوان و خلاق و پیشرو در معماری بود به‌جای ساختمانی صرفاً روستایی، به ویلایی زنده و سرشار از انرژی مثبت فکر کرد و به‌همین‌دلیل، از کاشی‌های رنگی تحت تاثیر تزیینات معماری اسلامی، آجرهایی به‌سبک معماری گوتیک مدیترانه‌ای و بازی نورها در این ساختمان بهره گرفت.

خود گائودی تعریف کرده است که برای خلق این تزیینات از چشم‌انداز اطراف و پوشش گیاهی و گل‌های مناظر پیرامون خانه الهام گرفته است.

براساس گزارش آرتریبون، این خانه در سال ۱۸۸۸ کامل شد اما بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۷ یکی از شاگردان گائودی به‌نام معمار خوان باتیستا سرا دِ- مارتینز  اصلاحاتی روی آن اعمال کرد. اما خانه ویسنز سال‌ها بسته و به رازی قابل کشف برای مردم بارسلون تبدیل شده بود و اکنون پس‌از ۹۰ سال تعطیلی، درهای این خانه که از سال ۲۰۰۵ وارد فهرست میراث جهانی یونسکو شده است برای بازدید عموم باز می‌شود.

 

معمار خانه ویسنز آنتونی گائودی است. این معمار ۱۳۰ سال قبل به‌عنوان اولین پروژه‌ ساختمانی‌اش این خانه را بنا کرد

 

اما از بین تمام ساختمان‌هایی که این معمار ساخته است، خانه ویسنز از همه زیباتر است و جلوه خاصی دارد

 

مانوئل ویسنز، تولیدکننده آجر و کاشی که زمین این خانه را در محله گراسیا به ارث برده بود به گائودی طراحی این ساختمان را سفارش داد

 

گائودی که جوان و خلاق و پیشرو در معماری بود به‌جای ساختمانی صرفاً روستایی، به ویلایی زنده و سرشار از انرژی مثبت فکر کرد و به‌همین‌دلیل، از کاشی‌های رنگی تحت تاثیر تزیینات معماری اسلامی، آجرهایی به‌سبک معماری گوتیک مدیترانه‌ای و بازی نورها در این ساختمان بهره گرفت