چمدان: عبدالله ملکی در جلسه شورای ترویج و توسعه فرهنگ ایثار و شهادت در استانداری مازندران گفت: با پیگری‌های انجام شده برآنیم تا اجرای راهیان نور شمال کشور در جنگل‌های آمل و دالخانی رامسر محل شهادت جمعی از رزمندگان راهیان نور برگزار شود.

وی افزود: همچنین قرار شد طرح راهیان نور شمال توسط سپاه و بسیج استان ارائه و با برنامه‌ریزی و تامین اعتبار، طرح راهیان نور در شمال اجرا شود.

مدیر کل حفظ نشر و ارزش‌های دفاع مقدس مازندران با اشاره به سفر ۲۰ میلیون گردشگر و مسافر به استان مازندران گفت: حضور گردشگران ظرفیت مناسبی است تا برای راهیان نور در شمال بهره‌گیری کرد و گردشگران از مناطق فرهنگی بازدید کنند.

ارتباط جنگل‌های عروس شهرهای ایران با راهیان نور 

۱۵ خرداد سال ۱۳۶۱ در دل جنگل دالخانی ناگاه صدایی بر خلاف تمام صداهایی که تا آن روز در اینجا به گوش می‌خورد، طنین انداز شد. صدایی ناهنجار از رگبار گلوله‌ها که یک دستگاه خودرو لندرور با ۸ تن بسیجی داخل آن را به تیر بسته بود و تمام سرنشیان آن به غیر از یک نفر را به شهادت رساند.

عملیاتی که به وسیله گروهک تروریستی منافقان انجام گرفت و یکی از خاطره‌های تلخ شهر رامسر را رقم زد.

امروزه در محلی که این افراد در آن به شهادت رسیده‌اند، یادبودی ساخته شده است و خیلی‌ها برای ادای احترام به این مکان سر می‌زنند. این محل به نام پیچ هفت شهیدان بین مردم شهرت دارد.

  دالان بهشت ایران اینجاست ؛ بکر، رویایی و عاشقانه | چطور به دالان بهشت برویم؟
جنگل دالخانی - یادبود شهدای دالخانی
یادبود شهدای دالخانی

ارتباط جنگل‌های آمل با راهیان نور 

بیش از ۴۰ شهید و ده‌ها زخمی در حماسه مردمی سال ۶۰ شهرستان آمل در درگیری با گروهک کمونیستی که از طریق جنگل‌های این شهرستان به شهر آمل حمله کرده بودند، تقدیم انقلاب شده است.

«اتحادیه کمونیست‌های ایران» که متشکل از مارکسیست – لنینیست‌های چپ بودند، در پی صف‌بندی‌های سیاسی و شکاف بین بنی‌صدر و یاران امام به جبهه طرفداران بنی‌صدر پیوست و پس از سقوط بنی‌صدر و ماجرای خرداد ۱۳۶۰ به این نتیجه رسید که انقلاب دچار انحراف شده است و باید برای نجات آن با تز «قیام فوری» و همراهی گروهی موسوم به «سربداران» به اقدام عاجلی دست زد. اولین حرکت آن‌ها در ۱۸ آبان ۱۳۶۰ با هوشیاری نیروهای سپاه خنثی شد. این گروهک با ارزیابی موقعیت‌های جغرافیایی، جنگل‌های آمل را مناسب برای عملیات چریکی تشخیص دادند و در آنجا استقرار یافتند.

تصور واهی «اتحادیه کمونیست‌های ایران» بر این بود که به خاطر وضعیت اجتماعی منطقه آمل و بافت دهقانی جمعیت اطراف آن، در صورت حمله به شهر، مقاومت پراکنده نیروهای انقلاب به سرعت سرکوب می‌شود و در حمله دوم پس از قطع خطوط ارتباطی و تقویت نیروهای مخالف داخل شهر، دیگر مناطق مازندران به تصرف نیروهای اتحادیه درآمده و پس از آن آحاد مردم در یک زنجیره متشکل در سراسر کشور به پا می‌خیزند و رژیم جمهوری اسلامی ساقط خواهد شد. با همین تصور، گروه اول وارد شهر شد، به گشت‌زنی پرداخت و هر کس را حزب‌اللهی و پاسدار تشخیص می‌داد، ترور می‌کرد. آن‌ها سپس به کمیته انقلاب اسلامی شهر حمله بردند. مردم آمل که با صدای تیراندازی به خیابان‌ها آمده بودند متوجه وقایع و آماده مقابله شدند.

قرارگاه «ابوالفضل» با هدایت نیروهای سپاه، بسیج، ارتش و ژاندارمری در قلب جنگل، ضربه‌ دیگری به گروه «سربداران» جنگل وارد آورد. پس از چند درگیری جزیی‌تر، سرانجام گروه ۱۰۰ نفره سربداران، در میان سرمای زمستان بهمن ۱۳۶۰، خود را به آمل رساند و با شلیک یک آر.پی.جی. ۷، واقعه‌ تاریخی آمل رقم خورد. تیراندازی و سپس تسخیر شهر تا ۶ صبح ادامه داشت، اما با آغاز صبح ششم بهمن حماسه مردم آمل آغاز شد. نیروهای داوطلب مردمی با سنگربندی در شهر و مقابله با نیروهای گروهک اتحادیه کمونیست‌های ایران، آرایش آن‌ها را بر هم زدند و در نتیجه ایمان و مقاومت مردمی، این گروهک شکست خورد.