چمدان :  علی اعطا عضو شورای شهر تهران به بهانه پانزدهمین سال ثبت موزه هنرهاى معاصر در فهرست آثار ملىدر صفحه اینستاگرامش نوشت:
احتمالا کمتر کسى مى داند ساختمان موزه هنرهاى معاصر، پانزده سالى هست در فهرست آثار ملى ایران به ثبت رسیده؛ و احتمالا کمتر کسى مى داند بیش از چهار دهه است که با استناد به قوانین حوزه میراث فرهنگى، مى توان آثار باارزش معمارى را بدون درنظر گرفتن قید “قدمت” در فهرست آثار ملى ثبت کرد.

فردا دوازده بهمن، ثبت موزه هنرهاى معاصر در فهرست آثار ملى پانزده ساله می شود.

اگر نگاهى به سابقه موضوع بیندازیم، قانون حفظ آثار ملى مصوب سال ١٣٠٩ قید زمانى “تا آخر دوران زندیه” را شرط ثبت در فهرست آثار ملى مى داند. در سال ١٣٢٣ به دلیل تخریب بى رویه آثار معمارى دوران قاجار، به پیشنهاد وزیر فرهنگ وقت، آثار صنعتى و ابنیه و اماکن دوره قاجار تا آغاز دوره مشروطیت که جنبه عمومى دارند نیز، با تصویب تبصره اى مى توانند در این فهرست جاى بگیرند؛ اما تحول اصلى به مصوبه مجلس در آبانماه سال ١٣۵٢ برمى گردد که استبداد قید “قدمت” و “تاریخ” را از میان برداشته و ارزش هاى آثار غیرمنقول از حیث تاریخ و یا شئون ملى را جایگزین قدمت صرف مى کند.

توجه ویژه به ارزشهاى بناى موزه هنرهاى معاصر و ثبت آن در فهرست آثار ملى، مدیون این قانون است.

این اثر، به جریانى از معمارى مدرن ایرانى تعلق دارد که علیرغم بیانى امروزى و مدرن، حافظه تاریخى معمارى ایرانى در آن جریان دارد و معمار هنرمند آن، کامران دیبا به خوبى از پس چنین ترکیبى برآمده است.

خوشحالم که شش هفت سالى از سالهاى دانشجویى ام را در دانشکده هنرهاى زیباى دانشگاه تهران در نزدیکى موزه هنرهاى زیبا گذراندم و همواره با هر فراغتى، در میان مشغله هاى فراوان آن دوران در سالهاى بعد از ٧۶، به این موزه و بازدید نمایشگاه هاى هردم نو شونده آن رفته ام.