چمدان: ورزشگاه تختی تهران اثر جهانگیر درویش در فهرست آثار ملی ثبت شد. این ورزشگاه سال ۱۹۷۴ برای میزبانی بازی‌های آسیایی ساخته شده است. در خرداد ماه ۱۳۴۵ طبق دستور فرح پهلوی معمار جهانگیر درویش (با توجه به فعالیت‌های او که در زمینه معماری اسکلت‌های خاص در ایتالیا داشت) مشغول طراحی ورزشگاه سی هزار نفری شد. ورزشگاه مذکور که در قسمت شرق تهران قرار دارد، نخستین مجموعه‌ای است که برای پوشش وسیع آن از سیستم کابلی استفاده شده‌ است.

  بشنوید | خاطرات شنیدنی جهانگیر درویش از ساخت ورزشگاه تختی | ماجرای شام عجیب آلمانی‌ها و ۱۱ کیلو نقره در فاضلاب

طرح جامع ورزشگاه، معماری ورزشگاه و پوشش آن توسط جهانگیر درویش طراحی شد. محاسبات پوشش فضا توسط فرانسوی‌ها (شرکت B.E.T.CETAC) و مدل‌سازی سیستم کابلی در دانشگاه ساری (Surrey) انگلستان و پلی تکنیک لندن انجام گرفت و سپس توسط مهندسان و کارگران الجزایری که برای فرانسوی‌ها کار می‌کردند به مرحله اجرا درآمد.

در مورد ورزشگاه فرح (تختی)، درویش نوآوری‌های زیادی را چه در سامانه پوشش کششی و چه در استخوان‌بندی بتنی طراحی کرده و به اجرا درآورده که در مقایسه با سایر ورزشگاه‌های خارج از کشور می‌توان گفت جزئیات جالب و تازه‌تری دارد.

پیش از ورزشگاه تختی، ورزشگاه امجدیه تهران نیز در فهرست آثار ملی ثبت شده بود. با این وجود معروف‌ترین ورزشگاه ایران، ورزشگاه آزادی هنوز ثبت ملی نشده است.

  ورزشگاه آزادی در ۴۷ سال؛ از طراحی فرمانفرماییان و خوانندگی سیناترا تا بازسازی اجباری! | افتتاح با پرسپولیس ؛ فینال با پرسپولیس