چمدان : نویسندگانی چون ژول‌ورن و جرج ولز به‌دلیل نوشتن در ژانر علمی‌تخیلی بارها به منبع الهام اختراع‌ و نوآوری‌ در حوزه‌های علم و فناوری تبدیل شده‌اند اما شاید کمتر کسی چارلز دیکنز را به‌عنوان نویسنده‌ای که پیام‌آور علم باشد بشناسد.

این‌درحالی است که آثار ادبی این نویسنده عصر ویکتوریایی انگلستان توانسته‌اند به علومی چون زمین‌شناسی، پزشکی و دیرینه‌شناسی خدمات بسیاری ارائه کنند. به‌همین‌منظور نمایشگاهی با نام «چارلز دیکنز؛ مرد علم» از ۲۴ می تا ۱۱ نوامبر ۲۰۱۸ در خانه‌موزه چارلز دیکنز برگزار می‌شود.

از آنجا که نوشته‌های رمان‌نویس عصر ویکتوریایی با مخمصه‌های فقر، بیماری، بی‌خانمان‌بودن، سالخوردگی و کودکی پیوند خورده‌اند، این نویسنده مشاهدات علمی بسیاری را در داستان‌هایش وارد کرده است.

فرانکی کوبیکی، متصدی موزه چارلز دیکنز می‌گوید: «به‌مدت ۱۵۰ سال تصور می‌شد که دیکنز بی‌علاقه به علوم و حتی ضد علم بود اما این تعبیری کاملا اشتباه است تاجایی‌که حتی می‌توان او را یکی از تاثیرگذارترین پیام‌آوران علمی عصر ویکتوریا دانست.»

برای مثال در رمان «یادداشت‌های پیکویک» رمانی که سال ۱۸۳۶ منتشر شد، دیکنز در توصیف «جو؛ پسرک چاق» می‌نویسد که او به‌سختی می‌تواند بیدار بماند و همیشه خواب است. پزشکان در سال ۱۹۵۶ کشف کردند چرا مردمی که از چاقی مفرط رنج می‌برند به‌سختی می‌توانند بیدار بمانند. این دانشمندان که یافته‌هایشان به‌ لطف توصیفات دیکنز در این رمان به‌دست آورده بودند در بزرگداشت این نویسنده شهیر انگلیسی، این اختلال را «سندرم پیک‌ویکین» نامگذاری کردند.

همچنین در رمان دامبی و پسر که سال ۱۸۴۸ منتشر شد، خانم اسکئوتن قدرت تکلمش را از دست می‌دهد و طرف راست بدنش فلج می‌شود. این مشاهدات پیش از کشف ناحیه بروکا به‌دست پل بروکا در سال ۱۸۶۱ به‌دست آمد. پژوهش‌های پل بروکا نشان داد که مرکز تکلم در سمت راست مغز قرار دارد.

خانه‌ موزه چارلز دیکنز

چارلز و همسرش کاترین دیکنز از مارس ۱۸۳۷ (یک‌ سال بعد از ازدواجش) تا دسامبر ۱۸۳۹ در خانه‌ شماره ۴۸ خیابان داتی در هولبرون واقع در منطقه کَمدن لندن زندگی می‌کردند و ۳ فرزند از ۱۰ فرزندشان در این خانه به‌دنیا آمد و یکی از فرزندانش مری، پس‌از تحمل دوره کوتاهی بیماری در همین خانه درگذشت. مرگ این فرزند، بعدها به منبع الهام بسیاری از آثار دیکنز به‌ خصوص مرگ «نیل کوچولو» در رمان عتیقه‌فروشی تبدیل شد. از رمان عتیقه‌فروشی انیمیشن معروف ژاپنی «دختری به نام نل» ساخته شد.

با افزایش جمعیت خانواده، دیکنز در سال ۱۸۳۹ به خانه بزرگ‌تری نقل‌مکان کرد اما این خانه، تنها محل اقامت او در لندن است که تاکنون باقی‌مانده است.

دیکنز در این خانه بسیار فعال بود و رمان‌های «یادداشت‌های پیکویک» (۱۸۳۶)، «الیور توئیست» (۱۸۳۸)، «نیکلاس نیکلبی» (۱۸۳۹) را در اینجا نوشت و نوشتن رمان «بارنابی روج» (۱۸۴۱) را آغاز کرد.

این ساختمان در سال ۱۹۲۳ در آستانه تخریب قرار داشت اما  بنیاد «دوستی دیکنز» که در سال ۱۹۰۲ تاسیس شده بود، این خانه را نجات داد و در سال ۱۹۲۵ در آن، موزه‌ای با هزینه مستقل راه‌اندازی کرد.

خانه‌موزه چارلز دیکنز│ چارلز و همسرش کاترین دیکنز از مارس ۱۸۳۷ (یک‌سال بعد از ازدواجش) تا دسامبر ۱۸۳۹ در خانه‌ شماره ۴۸ خیابان داتی در هولبرون واقع در منطقه کَمدن لندن زندگی می‌کردند

 

میز تحریر و صندلی چارلز دیکنز│ سه رمان «یادداشت‌های پیکویک»، «الیور توئیست» و «نیکلاس نیکلبی» پشت این میز نوشته شده‌اند

 

صندلی استراحت دیکنز

 

اتاق ناهارخوری خانه دیکنز

 

نمایی دیگر از اتاق ناهارخوری

 

میزتحریر دیکنز

 

آشپزخانه خانه‌موزه دیکنز

 

اتاق نشیمن خانه دیکنز

 

تختخواب دیکنز

 

بخشی از اشیای خانه‌موزه دیکنز

 

مجسمه‌ افسر نیروی دریایی که در رمان دامبی و پسر به آن اشاره شده است

 

سنگ‌قبر رابرت سیمور، تصویرساز کتاب‌های دیکنز در موزه چارلز دیکنز

 

تصویری از جو؛ پسرک چاق│ در رمان «یادداشت‌های پیکویک» رمانی که سال ۱۸۳۶ منتشر شد، دیکنز در توصیف «جو؛ پسرک چاق» می‌نویسد که او به‌سختی می‌تواند بیدار بماند و همیشه خواب است. پزشکان در سال ۱۹۵۶ کشف کردند چرا مردمی که از چاقی مفرط رنج می‌برند به‌سختی می‌توانند بیدار بمانند. این دانشمندان که یافته‌هایشان به‌لطف توصیفات دیکنز در این رمان به‌دست آورده بودند در بزرگداشت این نویسنده شهیر انگلیسی، این اختلال را «سندرم پیک‌ویکین» نامگذاری کردند

 

  سرنوشت خانه‌ نویسندگان معروف دنیا ؛ تخریبی در کار نیست | تصاویر محل زندگی همینگوی، مارک تواین و هرمان ملویل را ببینید
  گشتی در سرزمین خوناشام بزرگ│تصاویر قلعه دراکولای واقعی در ترانسیلوانیا!
  به دنیای چاپلین خوش‌آمدید │ تصاویری از خانه‌ موزه ولگرد کوچک سینما