چمدان : تاکنون اعتقاد بر این بود که مردم برینجیا جمعیتی کهن هستند که تا حدود ۱۰هزار سال پیش در قطعات یخی میان روسیه و آمریکای شمالی زندگی می‌کردند و پس از پایان آخرین عصر یخبندان به شمال آمریکا مهاجرت کردند. با وجود این تاکنون هیچ شاهد باستان‌شناختی درباره ماهیت وجود این جمعیت در اختیار نبود.

اما اکنون یک نوزاد دختر که حدود ۱۱هزار و ۵۰۰ سال قبل فقط ۶ هفته در اقلیم یخ‌زده آلاسکای مرکزی زندگی کرده است به کمک دانشمندان آمده تا اطلاعات مهم و شگفت‌انگیزی درباره مردم برینجیا به‌دست آورند.

سال ۲۰۱۳ گروهی از دانشمندان به سرپرستی بن پاتر باستان‌شناس دانشگاه آلاسکا فیربنکس در سایت باستان‌شناختی «بالادست رودخانه خورشید» بقایای این نوزاد دختر را یافتند و نامش را به زبان محلی Xach’itee’aanenh T’eede Gaay گذاشتند که به‌معنی «دخترک طلوع» است.

اکنون پس از گذشت حدود ۴ سال دانشمندان با استفاده از ژنوم این نوزاد که قدیمی‌ترین پروفایل ژنتیکی انسان مربوط به مناطق «بَر جدید» است موفق شدند وجود جمعیت تاکنون ناشناخته برینجیا و خویشاوندی آن‌ها را با بومیان کنونی آمریکا نشان دهند.

براساس آزمایش‌هایی که روی دی‌ان‌ای این نوزاد ۱۱ هزار و ۵۰۰ ساله انجام شد، دخترک طلوع متعلق به جمعیتی است که از نظر ژنتیکی با دو گروه شناخته‌شده از جمعیت‌هایی که پایان دوره پلیستوسن (دوره زمین‌شناسی بین ۲٫۵میلیون تا حدود ۱۱هزار قبل) در شمال و جنوب آمریکا زندگی می‌کردند فرق دارد.

سایت باستان‌شناختی «بالادست رودخانه خورشید» در سال ۲۰۰۶ کشف شد. دسترسی به این سایت که در جنگل قطبی دره تانانا در آلاسکای مرکزی قرار دارد فقط از طریق بالگرد امکان‌پذیر است. این ناحیه زیر شن و خاک لوم (ترکیب ماسه، لای و رس) مدفون شده و به‌همین‌دلیل امکان زنده‌ماندن جانداران در آن بسیار نادر است.

گروهی از دانشمندان دانمارکی علم ژنتیک از دانشگاه کپنهاگ در همکاری با باستان‌شناسان آلاسکایی، نمونه دی‌ان‌ای استخراج‌شده از بقایای این نوزاد دختر را توالی‌نویسی ژنتیکی کرده و ژنوم آن را با ژن‌های ۱۶۷ جمعیت کل دنیای قدیم و جدید مقایسه کردند.

پاتر در این‌خصوص می‌گوید: «ما حتی نمی‌دانستیم که جمعیت برینجیا واقعا وجود داشته باشد. اما اکنون می‌دانیم که آن‌ها هزاران سال قبل اینجا می‌زیستند و سعی می‌کردند با این محیط بسیار سرد و یخی سازگار شوند.»

نتایج بررسی‌های ژنتیکی که در نشریه علمی «نیچر» منتشر شده نشان می‌دهد که نیاجمعیت بومیان فعلی آمریکا از جمعیتی که بین ۳۶هزار تا ۲۵هزار سال قبل در شرق آسیا می‌زیستند جدا شد و با عبور از برینجیا که پل ارتباطی میان سیبری و آلاسکا در آخرین عصر یخبندان بود به بر جدید رسید.

همچنین ژنوم این کودک نشان می‌دهد که ژنتیک مردم برینجیا حدود ۲۰ هزار سال پیش، از ژنتیک سایر بومیان آمریکا متمایز شد. اما از آنجا که هیچ سندی از حضور انسان در آمریکای شمالی تا قبل از ۱۴ هزار و ۶۰۰ سال قبل وجود ندارد هنوز معلوم نیست چگونه و از کجا این دو گروه از هم جدا شدند و به‌اندازه‌ای از هم فاصله گرفتند که از نظر ژنتیکی تمایز پیدا کردند.

بنابراین گام بعدی این دانشمندان مطالعه روی دو فرضیه درباره فرآیند جداسازی این دو گروه از ساکنان قدیمی آمریکا است.

براساس فرضیه اول، این دو گروه وقتی هنوز در آسیای شرقی بودند از هم جدا شدند و به‌صورت مجزا و در زمان‌های مختلف یا مسیرهای متفاوت از برینجیا عبور کردند.

فرضیه دوم پیشنهاد می‌کند که این دو جمعیت در قالب یک گروه منفرد از آسیا حرکت کردند و بعد وقتی به برینجیا رسیدند به دو گروه مردم برینجیا و بومیان کهن آمریکا تقسیم شدند. مردم برینجیا در آلاسکای مرکزی و غربی ماندند درحالی‌که نیاکان بومیان فعلی آمریکا حدود ۱۵هزارو۷۰۰ سال قبل به سرزمین‌های جنوبی مهاجرت کردند.