• جناب احمدزاده در زمان شما بحث فروش هتل لاله مطرح بود و در رسانه‌ها گفته می‌شد کمتر از قیمت واقعی در حال فروش هتل لاله هستند، آیا این ادعا درست بود؟

احمدزاده کرمانی: این ماجرا نیاز به توضیح دارد. ما یک شرکتی داریم در زیرمجموعه سازمان میراث فرهنگی کشور به نام توسعه گردشگری ایران که در واقع هفتادوسه درصد سهام آن متعلق به سازمان میراث فرهنگی کشور است. مایملک شرکت، خودش سی شرکت استانی است. در واقع ما سی شرکت توسعه گردشگری داریم در ایلام، سیستان و بلوچستان، در فارس و کلی اموال دفتری و ماشین و تشکیلات دارند. ثانیاً آن زمان چهار هتل در سراسر کشور داشتیم. هتل لاله چابهار، هتل لاله یزد و هتل لاله سرعین به‌اضافه مجتمع آب گرم و تفریحی بسیار خوب در سرعین.

در کنار این، املاک و مستغلاتی دارد که آقای حیدری فر مدیرکل میراث فرهنگی استان اصفهان به بنده فرمودند یک قطعه زمین توسعه گردشگری در اصفهان دارد که آن موقع گفتند این قطعه زمین ۱۶۰ میلیارد تومان است. در کنار این توضیح، یک زمانی بنده به دوحه رفتم و آقای سهرابی سفیر وقت ایران، اعلام کرد آقایی به نام «سعد الغانم» به دنبال خرید هتل لاله تهران است. آن موقع با آقای بقایی صحبت کردیم، آمدند تهران مذاکره کردند و قیمت هتل را بین ۹۵ تا ۹۷ میلیارد اعلام کردند.

 

  • چه سالی این موضوع مطرح شد؟

سال ۸۹ بود. به هر جهت توافق حاصل نشد ولی ما متوجه شدیم بدون اطلاع بنده، شرکت توسعه گردشگری رفته در فرا بورس، ارزیابی‌شده و دارند آن را واگذار می‌کنند.  دکتر سجادی معاون سرمایه‌گذاری به من پیغام داد که آقای احمدزاده زودتر بیایید که دولت دارد شرکت را واگذار می‌کند. گفتم چه چیزی را دارند واگذار می‌کنند؟ گفت شرکت توسعه گردشگری را. ظاهراً در دوره آقای بقایی امور مقدماتی این واگذاری انجام‌شده بود.

 

  • با چه قیمتی؟

کل شرکت را می‌خواستند حدوداً با ۱۲۰ یا ۱۲۵ میلیارد تومان واگذار کنند درحالی‌که فقط قیمت هتل لاله رو در سال ۸۹، ۹۷ میلیارد تومان قیمت‌گذاری کرده بودند.

 

  •  این واگذاری در چه سالی اتفاق افتاد؟

سال ۹۰ ماجرای واگذاری شرکت و اینکه چگونه می‌خواستند واگذار کنند هم جالب است. طرف حساب قرار بود که با ۴ عدد چک کل مجموعه را بخرد؛ یعنی سازمان خصوصی‌سازی قرار شده بود که از این شرکت را بیست یا بیست‌وپنج میلیارد تومان نقد بگیرد و مابقی مبلغ در چهار چک بیست‌وپنج میلیارد تومانی در ۴ سال وصول شود، من آن موقع از سه نفر استعلام کردم که قیمت واقعی این مجموعه و این شرکت چه میزان است، از آقایان حیدری پور، سجادی و دهقانان.

ما دیدیم که هر کدام از شرکت‌های اقماری ۷ الی ۸ میلیارد تومان هر کدام اموال داشتند… با وزیر اقتصاد تماس گرفتم. نتوانستم آقای حسینی را پیدا کنم. سریع در همان تاریخ ۲۷/۶/۹۰ نامه زده‌ام به ایشان.

نوشتم آقای حسینی این خیلی خوب است که اجرای منویات مقام معظم رهبری در اجرای سیاست‌های اصل ۴۴ اجرا می‌شود اما آقای حسینی در جریان باشید که این واگذاری و قیمت پایه که برای شرکت توسعه گردشگری زده‌اند، عدد منطقی نیست و من بلافاصله تقاضای تجدید ارزیابی در این نامه کردم.

بلافاصله به رئیس سازمان خصوصی‌سازی هم اطلاع دادیم که جلوی این واگذاری را بگیرید. ۲۷/۶/۹۰ نامه را می‌زنم هیچ اتفاقی نیفتاد تا ۹/۷/۹۰.

دوباره در این تاریخ با مُهر آنی، نامه نوشتم و گفتم این مسئله اشکال دارد. پیشنهاد من این است که دوباره ارزیابی شود؛ پیرو نامه قبلی. دیدم بازهم گوش نکردند. بالاخره یک نامه تهدیدآمیز نوشتم که اگر این کار را بکنید در راستای اهداف نظام نیست و به‌منظور هرگونه اقدام از تضییع منافع ملی، دستور رسیدگی آنی با توجه به نامه‌های فلان و فلان صادر بفرمائید.

این نامه را برداشتم رفتم دولت و به آقای حسینی گفتم چرا جواب نامه مرا نمی‌دهید شما؟ مگر من عضو دولت جمهوری اسلامی نیستم؟ مگر من امین اموال جمهوری اسلامی نیستم؟ در حوزه من یک شرکت ۱۰۰۰ میلیاردی را دارند بیست میلیارد تومان واگذار می‌کنند! من در برابر خدا و پیغمبر و قیامت ازیک‌طرف و دیوان محاسبات در کشور مسئولم، شما وزیر اقتصاد هستید، مسئول خصوصی‌سازی در کشور هستید باید جوابگو باشید.

ایشان زحمت کشید و نامه زد به پژمان نوری رئیس سازمان خصوصی‌سازی؛ در نامه اعلام کرد رسیدگی شود و مراقبت‌های لازم در این واگذاری به عمل آید و به معاونت اقتصادی وزارت اطلاع داده شود.

جلسه بعد در دولت آقای بقایی گفت بیا با شما کار دارم؛ گفت شما به آقای حسینی نامه زدی؟ گفتم بله، سه نامه هم زده‌ام؛ گفت چرا نامه زدی؟ گفتم آقای بقایی شما خودت رئیس سازمان میراث فرهنگی بودی، وقتی آقای سعدالغانم قطری به دنبال خرید هتل لاله تهران که یکی از زیرمجموعه‌های شرکت توسعه گردشگری بود، چه قیمتی برای هتل لاله تعیین شد؟ ما قیمت ۹۷ میلیارد تومان را ارزیابی کردیم، شما چگونه می‌خواهید کل شرکت توسعه گردشگری را با قیمت ۱۲۵ میلیارد تومان بفروشید؟ از بقایی پرسیدم آیا زمین اصفهان و هتل لاله چابهار و هتل لاله یزد ۲۰ میلیارد تومان می‌ارزد؟

گفتم آقای بقایی این کار درست نیست، ما در مقابل مردم مسئول هستیم. ایشان در جواب به من گفت تو با این کاری که انجام دادی، به بیت‌المال مسلمین ضرر زدی! گفتم چه ضرری؟ گفت ارزیابی مجدد ۱۰۰ میلیون تومان هزینه برای بیت‌المال دارد. گفتم آقای بقایی؛ اگر روز قیامت برای این ۱۰۰ میلیون مواخذه کنند بهتر است که برای ۱۰۰۰ میلیارد تومان مواخذه کنند

  ادعای رئیس اسبق سازمان میراث فرهنگی | خروج ۶۰۰ هزار اثر از موزه ملی | کلید انبار موزه یک‌شب در اختیار آزاده اردکانی قرار گرفته است | نقش بقایی چیست؟

 

  • چه کسی به دنبال خرید شرکت توسعه گردشگری بود؟

گفتند مالک شرکتی که در کرج یک مجموعه اسب‌دوانی دارد. من نمی‌دانم چه مناسباتی میان آقایان وجود دارد.

 

  • پشت این واگذاری بقایی بود؟

وقتی شخصی در دولت می‌آید یقه من را می‌گیرد که به چه اجازه‌ای مانع از فروش شرکت توسعه گردشگری شدی، به نظر شما پشت این ماجرا نیست؟ قطعاً بقایی پشت ماجرای فروش شرکت بود وگرنه هیچ ربطی به بقایی نداشت که از من توضیح بخواهد.

 

  •  آقای احمدی‌نژاد در این ماجرا چه نظری داشت؟

این موضوع به حیطه بررسی و نظر آقای احمدی‌نژاد کشیده نشد؛ یعنی در آن مقطع کوتاه آمد و مسئله در حاشیه دولت مطرح شد. در حاشیه دولت با اعضای دولت صحبت می‌کردیم. این‌ها مسائلی بود که در دستور کار دولت نبود.

 

  •  شما گزارشی به آقای احمدی‌نژاد ندادید؟

در سفر اردبیل بود که موضوع را مفصل با رئیس دفتر آقای رئیس‌جمهور توضیح دادم و گزارش هم به ایشان دادم. این موضوع باعث تنش شدید میان بنده و آقای بقایی شد در آن مقطع.

میان من و آقای بقایی دوست مشترکی بود که گفتم به بقایی پیغام بده دوست عزیز اگر احمدزاده را آوردی که هر کاری دلت می‌خواهد بکنی و احمدزاده حرفی نزند اشتباه کردید، اگر فکر می‌کنید که احمدزاده جوان است و با گرفتن پست معاون رئیس‌جمهوری سکوت می‌کند، اشتباه کردید؛ احمدزاده استاندار بوده و گرمی و سردی اقتصاد را چشیده است، بودجه بسته است، با فساد مقابله کرده است و می‌فهمد چه اتفاقی در حال وقوع است.

واقعاً سؤال این است که چرا بقایی زیر بار ارزیابی مجدد قیمت شرکت توسعه گردشگری نرفت؛ اگر بقایی مشکلی نداشت باید می‌گفت که این قیمت‌گذاری دوباره ارزیابی شود، چرا کوتاه آمد؟ چرا هیچ‌کس در دولت پاسخ مرا نمی‌دهد؟ چرا هیچ‌کس در دولت به نامه‌های من جواب نمی‌داد؟ چرا وزیر اقتصاد، رئیس سازمان خصوصی‌سازی و دیگران پاسخی به نامه‌های من نمی‌دادند؟

آقایان داشتند هتل لاله را ۲۵ میلیارد تومان می‌فروختند درحالی‌که هتل لاله فقط نام و برندش، کلی قیمت دارد.

سؤال این است که چرا آقای احمدی‌نژاد پشت سر من نیامد و از من حمایت نکرد؟ مگر من برخلاف مشی دولت حرکت کردم که احمدی‌نژاد حاضر نشد از من حمایت کند؟

آقای احمدی‌نژاد؛ ما از تو بودیم و از جنس شما بودیم، ما از گفتمان شما بودیم، آقای بقایی کجا سوار اتوبوس احمدی‌نژاد شد؟ از کدام و در و پنجره آمد؟ چرا بقایی باید میدان‌دار بشود و چرا سر هر مسئله، فساد و تخلفی احمدی‌نژاد، سکوت کرد؟

 

  •  به نظر می‌رسد به‌جای اینکه شما رئیس سازمان میراث باشید، بقایی به‌عنوان معاون اجرایی رئیس‌جمهور، رئیس میراث فرهنگی هم بوده است

من الآن هم حرف می‌زنم برای شفاف‌سازی است تا این پرونده برای همیشه بسته شود؛ یکی دیگر از ماجراهای ما در میراث، بانک گردشگری است و در این میان باید نام مهدی جهانگیری برده شود که با آقایان بقایی و مشایی رفاقت و بده و بستان داشت.

زمانی که من وارد میراث فرهنگی شدم متوجه شدم که رتبه‌بندی تمام هتل‌ها و مسافرخانه‌های ایران را داده‌اند به شرکتی به نام شرکت سمگا. همان شرکتی که آقای بقایی و مشایی رفتند به شکل نمادین دو سهم آن را خریدند.

در فاصله سال‌های بین ۸۴ تا ۸۸، پیشنهاد می‌شود به آقای مشایی که بیاییم شرکتی را راه بیندازیم که این شرکت به‌طور ویژه در حوزه گردشگری خدمات ارائه بکند و درعین‌حال بانکی راه‌اندازی کنیم که این بانک در حوزه زیرساخت‌های گردشگری سرمایه‌گذاری و حمایت کند.

اصل موضوع بلااشکال است و یک بانک تأسیس می‌شود در حوزه گردشگری اما اگر خدای‌ناکرده منجر به ایجاد رانت و ایجاد انتفاع نامحدود اقتصادی بشود، خلاف اخلاق و قانون است و هم مغایر با رویکرد انقلابی است که آقای احمدی‌نژاد داشت.

زمانی که من وارد میراث فرهنگی شدم متوجه شدم که رتبه‌بندی تمام هتل‌ها و مسافرخانه‌های ایران را داده‌اند به شرکتی به نام شرکت سمگا. همان شرکتی که آقای بقایی و مشایی رفتند به شکل نمادین دو سهم آن را خریدند. عکس‌های این قضیه وجود دارد و غیرقابل‌انکار است.

من از معاون گردشگری آقای دکتر دهقانان درخواست کردم که بررسی کنند آیا این امتیاز به‌قاعده و قانونی به شرکت سمگا تحویل داده‌شده است یا خیر؛ متوجه شدیم که خارج از تشریفات مزایده – مناقصه و به‌صورت انحصاری به سمگا داده‌اند. اولین کاری کردم این بود که یک نامه را معاون گردشگری سازمان به سمگا زد و این مأموریت را از آن‌ها بگیرید. بعد فراخوان عمومی صادر شود و هر شرکتی توانمندتر است بیایید و این کار را انجام دهد. این امتیاز درامد هنگفت و نامحدود ایجاد می‌کند و می‌بایست به‌صورت قانونی واگذار شود.

 

  • مسئول شرکت «سمگا» آقای مهدی جهانگیری هستند؟

بله و بانک گردشگری هم متعلق به آقای جهانگیری است. بعد این مسئله را بگذارید کنار اینکه من در هر سفر استانی می‌رفتم سرمایه‌گذاران گردشگری در داخل و خارج از کشور به من می‌گفتند ” آقای احمدزاده ما همه پول‌هایمان را انشا الله می‌خواهیم ببریم در بانک گردشگری. شما فقط لطف کن به ما یارانه تسهیلات بده. به ما مساعدت کن. من به این مراجعه‌کنندگان می‌گفتم که این بانک گردشگری برای دولت و سازمان میراث فرهنگی نیست. متعلق به آقایی به نام مهدی جهانگیری است که از یاران آقای مشایی است. همه می‌گفتند این بانک برند و هم نام سازمان شماست؛ بنده هم پاسخ می‌دادم که این نوعی تجانس اسمی است و ما هیچ ارتباطی با این بانک نداریم و باهم هماهنگ نیستیم

جلوتر که می‌رویم این مسئله حادتر می‌شود تا اینکه انتظار در میان مردم و سرمایه‌گذاران ایجادشده است. بله آقایان آمده‌اند از اسم برند گردشگری سازمان دولتی سوءاستفاده می‌کنند و پول‌های مردم را می‌گیرند و در فرمانیه و آجودانیه، ملک‌های اعیانی می‌خرند و آقای جهانگیری با گران شدن ملک و زمین، مولتی میلیاردر شد.

چرا چنین رانتی برای مهدی جهانگیری ایجاد شد؟ روی چه حسابی؟ من وارد دولت شدم و به آقای بقایی این مسئله را گفتم، چرا شرکت سمگا را انکار کرد؟ می‌گفتم چرا اسم بانک را گردشگری گذاشتید و بقایی می‌گفت برو پیش بهمنی و مشکل را حل کن؛ پیش بهمنی رئیس بانک مرکزی رفتم و دیدم به حرف من توجه نمی‌کند، من را به یکدیگر حواله می‌دادند …

پیش آقای ثمره هاشمی می‌رفتم و ایشان پاسخ می‌داد شما ذهنیتت مشکل دارد… درنهایت می‌گفتند به آقای احمدی‌نژاد بگو من هم می‌گفتم با رفتن و گفتن به رئیس‌جمهور، مشکلی حل نمی‌شود، مشکل جای دیگر است و دولت عملاً در دستان بقایی و مشایی بود.

 

  •  این مطالب را با آقای احمدی‌نژاد در میان گذاشتید؟ توجه می‌کرد؟

بله، بارها گفته‌ام؛ اما از بحث اصلی دور نشویم، ما به آقای بهمنی می‌گفتیم که نام بانک گردشگری را عوض کنید. آقای مشایی و بقایی در دولت دست بر قضا کنار هم نشسته بودند. ایشان برگشتند و به من گفتند تو رو خدا من را با این دو نفر درگیر نکنید.

 

  •  این‌جور که شما می‌گویید، آقای بقایی و مشایی در مناسبات مالی با یکدیگر تعاملات ویژه‌ای داشته‌اند

آقای بقایی و مشایی درهم‌تنیده بودند. به لحاظ اعتقادی، مالی، سیاسی و … باهم بودند. بقایی یعنی مشایی، مشایی هم یعنی بقایی. عبارتی که احمدی‌نژاد یعنی مشایی و مشایی یعنی احمدی‌نژاد. این مثلث که از سال ۹۰ به بعد در هم می‌آمیزد و به یک حلقه انحصاری مونوپولی در دولت ایجاد می‌شود، وقتی یکی تصمیم بگیرد، دو نفر دیگر تبعیت می‌کنند.

 

  • آیا از تخلفات بقایی مصادیق دیگری هم به خاطر دارید؟

ما یک شرکتی داشتیم در زیرمجموعه سازمان میراث فرهنگی، غیرازاین شرکت توسعه گردشگری ایران، تحت عنوان کانون جهانگردی و اتومبیلرانی است. این شرکت نیز بسیار بزرگ است. این کانون هم زیرمجموعه‌های زیادی مثل سیستم آموزشی، دانشکده، امداد خودرو و… دارد.

بقایی به من نامه نوشت و من متوجه شدم، صورت‌جلسه کردند و این شرکت را بردند زیرمجموعه نهاد ریاست جمهوری. شرکتی که قانونی زیرمجموعه سازمان میراث فرهنگی محسوب می‌شود، چرا باید برود زیر نظر نهاد ریاست جمهوری؟

سازمان میراث فرهنگی دو رکن دارد، شرکت توسعه گردشگری و کانون جهانگردی و اتومبیل‌رانی، این دوپایه‌های اصلی و درآمدزای مجموعه گردشگری بودند.

آقای بقایی مجموعه توسعه گردشگری را به آقای احمد موسوی واگذار می‌کند با ۲۵ میلیارد در دوره من، از سوی دیگر، صورت‌جلسه تهیه‌کرده بود که کانون اتومبیل‌رانی و جهانگردی را زیرمجموعه نهاد ریاست جمهوری است. چرا؟ چون آقای بقایی سرپرست نهاد ریاست جمهوری شده بودند. چون این کانون یک قلک بسیار خوبی است می‌شود به‌سادگی از آن پول برداشت کرد، یک‌قلمش امداد خودرو بود که در سطح تهران و شهرهای بزرگ کلی درآمد روزانه داشتند. یک‌قلمش گواهینامه بین‌المللی بود که چند هزار گواهینامه در روز صادر می‌کردند. یک‌قلمش چندین دانشکده علمی – کاربردی بود که زیرمجموعه این کانون بود و از آن درآمد داشتند. همایش‌های بزرگ برگزار می‌کردند، نمایشگاه بین‌المللی در کشورهای مختلف داشتند. کانون پروژه بسیار بزرگی است.

 

  •  تاریخ این صورت‌جلسه برای چه زمانی بوده است؟

قبل از اینکه بقایی از میراث برود، نامه زده به نهاد ریاست جمهوری که این کانون برای شما! قبل از اینکه خودش برود سرپرست نهاد بشود. این کانون هیئت‌امنا داشت… خودش بوده و رفقایش و صورت‌جلسه کردند که ما دیگر این کانون را نمی‌خواهیم و این کانون را زیرمجموعه نهاد ریاست جمهوری قرار می‌دهیم، انسان خنده‌اش می‌گیرد که این افراد چگونه برای خود برنامه‌ریزی می‌کردند و برخلاف قانون، تخلفات این‌چنینی مرتکب می‌شدند.

 

  •  فقط هیئت‌مدیره باید تصمیم بگیرد؟

روش قانونی این است که دولت خصوصی‌سازی کند و این کانون را به بخش خصوصی واگذار کند، مگر جابه‌جا شدن یک‌نهاد دولتی در دولت، قانونی است؟ مثل‌اینکه از این جیب به این جیب بکنیم. مثل‌اینکه یک شرکتی را از زیرمجموعه وزارت صنایع برداریم ببریم زیرمجموعه سازمان تأمین اجتماعی کنیم.

 

  • این پروسه قانونی انجام نشد؟

منطقی برای این کار وجود ندارد. با چه منطقی؟ یک منطق وجود دارد آن‌ها خصوصی‌سازی است. واگذاری شرکت گردشگری ایران منطق واگذاری‌اش صحیح است؛ که طبق سیاست‌های ابلاغی مقام معظم رهبری ذیل اصل ۴۴ قانون اساسی باید به بخش خصوصی واگذار شود.

در ماجرای شرکت توسعه گردشگری، منطق واگذاری درست بود اما شیوه آقایان غلط؛ اما در مورد کانون اتومبیل‌رانی و جهانگردی، منطق انتقال و زیرمجموعه نهاد ریاست جمهوری آوردن این کانون، منطق غلطی دارد چون قلک خوبی بود و هر موقع آقای بقایی سوت می‌زد پول حاضر می‌شد.

به ایشان گفتم با چه منطقی این سازمان را به زیرمجموعه نهاد منتقل کردید؟ به بازرسی سازمان گفتم در مورد انتقال کانون به من گزارش بدهید. تا به گوشش رسید احمدزاده دستور داده برود در سیکل بازرسی سازمان، روز بعدش به من نامه زد که بدین‌وسیله نقل‌وانتقال کانون جهانگردی و اتومبیلرانی به نهاد ریاست جمهوری کن لم یکن تلقی می‌شود و مصوبه فلان تاریخ را کن لم یکن بپندارید! نامه‌اش را دارم؛ ولی آقای بقایی اصل این کار غلط است تو با اجازه چه کسی یک بخش دولت را به قسمت دیگری از دولت منتقل کردی؟